A CAUSAL RELATIONSHIP MODEL OF FACTORS AFFECTING ONLINE LEARNING BEHAVIORS DURING COVID-19 PANDEMIC OF HIGH SCHOOL STUDENTS IN BANGKOK

Abstract

This research aims to 1) verify the causal model of online learning behaviors among high school students in Bangkok with empirical data, and 2) examine the magnitude of total, direct and indirect effects of each factor on online learning behaviors among high school students in Bangkok. The sample consisted of 807 high school students in Bangkok under the jurisdiction of the Basic Education Commission in the academic year 2022. The sample was selected using multi-stage random sampling. The questionnaire was developed based on the Theory of Planned Behavior framework, comprising 5 sections. Data were analyzed using basic statistics, correlation coefficients, and structural linear equation model analysis. The research findings are as follows: 1) The causal model of online learning behaviors among high school students in Bangkok fits well with empirical data (Chi-square = 167.71, df = 72, P-value = 0.00, Chi-square/df = 2.33, SRMR = .027, RMSEA = .041, CFI = 1.00, CN = 496.89). 2) Attitude-Behavior, Subjective Norm, and Perceived Behavioral Control directly influence Intention toward online learning, with effect sizes of .23, .16, and .44, respectively, all statistically significant at the .05 level. These three variables collectively explain 58 percent of the variances in Intention toward online learning. Intention was influenced attitude-behavior, subjective norm, and perceived behavioral control, also significantly influences online learning behaviors, with an overall effect size of .26. All factors explain 10 percent of the variances in online learning behaviors.

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อตรวจสอบความเที่ยงตรงของโมเดลเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในกรุงเทพมหานครที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 2) เพื่อศึกษาขนาดขอิทธิผลรวม อิทธิผลทางตรง และอิทธิผลทางอ้อมของปัจจัยเชิงสาเหตุแต่ละตัวที่มีต่อพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในกรุงเทพมหานครสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2565 จำนวน 807 คน ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่สร้างขึ้นตามกรอบทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน จำนวน 5 ฉบับ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้น ผลการวิจัยพบว่า โมเดลเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในกรุงเทพมหานครมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-square = 167.71, df = 72, P-value = 0.00, Chi-square/df = 2.33, SRMR = .027, RMSEA = .041, CFI = 1.00, CN = 496.89) เจตคติที่มีต่อพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ (AB) การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงที่มีต่อพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ (SN) และการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ (PBC) ส่งอิทธิพลทางตรงไปยังเจตนาเชิงพฤติกรรมที่มีต่อการเรียนออนไลน์ (I) ด้วยขนาดอิทธิพลเท่ากับ .23, .16 และ .44 ตามลำดับ และมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกตัว ตัวแปรทั้ง 3 ตัวสามารถอธิบายความแปรปรวนของเจตนาเชิงพฤติกรรมที่มีต่อการเรียนออนไลน์ได้ร้อยละ 58 โดยเจตนาเชิงพฤติกรรมที่มีต่อการเรียนออนไลน์ (I) ที่ได้รับอิทธิพลมาจากเจตคติที่มีต่อพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ (AB) การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงที่มีต่อพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ (SN) และการรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ (PBC) ส่งผลต่อพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ด้วยอิทธิพลรวมเท่ากับ .26 และปัจจัยทั้งหมด สามารถอธิบายความแปรปรวนพฤติกรรมการเรียนออนไลน์ได้เท่ากับร้อยละ 10