THE EFFECT OF THAI DANCE LEARNING ACTIVITY BY USING DAVIES' INSTRUCTIONAL MODEL TO DEVELOP THAI DANCE PRACTICE SKILLS OF GRADE 5 STUDENTS

Abstract

This research aimed to (1) study the Thai dance practice skills, specifically the Ramwong Standard, of Grade 5 students using Davies' instructional model for practical skills; (2) compare the Thai dance practice skills (Ramwong Standard) of Grade 5 students taught using Davies' instructional model against a 70% criterion; and (3) investigate Grade 5 students' satisfaction with learning activities organized using Davies' instructional model. The sample group for this research consisted of 30 Grade 5 students from class 5/1. The research instruments included lesson plans for the Grade 5 Thai dance subject, which utilized Davies' instructional model and were deemed highly appropriate; a Ramwong Standard Thai dance practice skill assessment form with an inter-rater reliability (IRR) of 0.98; and a satisfaction questionnaire regarding learning activities using Davies' instructional model, with a reliability coefficient of 0.96. The research design was a quasi-experimental, one-group posttest-only design. Statistical analysis involved mean, standard deviation, and a dependent samples t-test.

The research findings were as follows: 1. The Thai dance practice skills (Ramwong Standard) of Grade 5 students after using Davies' instructional model showed an average score of 11.87, representing 79.11%. 2. The Thai dance practice skills (Ramwong Standard) of Grade 5 students after learning with Davies' instructional model were significantly higher than the 70% criterion at a statistical significance level of .05. 3. The satisfaction of Grade 5 students with learning activities using Davies' instructional model was at a high level (x̄ = 4.14, SD = 0.65).

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาทักษะการปฏิบัติทางนาฏศิลป์ เรื่องรำวงมาตรฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ (2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ เรื่องรำวงมาตรฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ เทียบกับเกณฑ์ ร้อยละ 70 และ (3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้รายวิชานาฏศิลป์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ใช้วิธีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ มีความเหมาะสมมากที่สุด แบบประเมินทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ เรื่อง รำวงมาตรฐาน มีค่าความเที่ยงระหว่างผู้ประเมิน (IRR) เท่ากับ 0.98 และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.96 รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง แบบ One Group Posttest Only Design สถิติที่ใช้สำหรับการวิเคราะห์แบบ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ค่าสถิติทดสอบที (t-test dependent samples)

ผลวิจัยพบว่า 1. ผลการศึกษาทักษะการปฏิบัติทางนาฏศิลป์ เรื่องรำวงมาตรฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 หลังใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ มีคะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 11.87 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 79.11 2. ผลการเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติทางนาฏศิลป์ เรื่องรำวงมาตรฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 หลังเรียนโดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ สูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 3. ความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 พบว่า มีระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.14, SD = 0.65)