The Creation of New Fusion Dance with Latin and Modern Dance Techniques

Abstract

This research’ s objective is to examine and analyze modern dance techniques and apply the findings to reinvent a dance performance that integrates Latin and modern dance elements. The research employed qualitative and practice-based methodologies and culminated in a synergistic dance performance presented to the public. The findings revealed that the primary approach to integrating Latin and modern dance techniques was to use dance language in the performances. The rhythm of Latin dance serves as a cohesive element, seamlessly connecting the choreography sequences. Breathing techniques, fundamental to bodily movement, support the integration process. Furthermore, physical force generated by the feet is essential for driving movement and shifting the body's center of gravity. The "Cucaracha" step was used to maintain vertical balance by grounding the dancer's weight on the soles of the feet. This technique allows dancers to use foot power as a driving force to shift poses, maintain balance, and propel movement. At the same time, pelvic rotation during transitions enables fluid movement, adhering to modern dance principles while seamlessly blending with Latin dance. Specific elements of modern dance were selected to avoid movements that lack precise footwork or introduce ambiguity, ensuring clarity and cohesion. This approach preserves the distinct identity of modern dance while achieving a harmonious integration with Latin dance, resulting in a refined and enriched dance language.

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อศึกษาค้นคว้าและวิเคราะห์เทคนิคเต้นรำสมัยใหม่และนำผลจากการศึกษาและการวิเคราะห์นั้นไปใช้เพื่อการสร้างสรรค์ผลงานการแสดงเต้นรำอันเกิดจากการผสมผสานระหว่างศิลปะการเต้นรำแบบลาตินและองค์ประกอบในศิลปะการเต้นรำสมัยใหม่ด้วยระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยปฏิบัติการการแสดงแล้วนำผลที่ได้จากกระบวนการทำงาน การแสดงต่อสาธารณชน ผลการวิจัยพบว่าทิศทางหลักสำหรับการบูรณาการระหว่างเทคนิคการเต้นรำแบบลาตินและการเต้นรำสมัยใหม่คือการประยุกต์ใช้ภาษาเต้นรำในผลงานการแสดงด้วยการยึดมั่นในจังหวะของการเต้นรำแบบลาตินซึ่งมีหน้าที่เชื่อมประสานการแสดงให้ดำเนินต่อเนื่องกันอย่างกลมกลืนตามลำดับเรื่องราว เทคนิคการหายใจซึ่งเป็นปัจจัยพื้นฐานของร่างกายมนุษย์และเป็นแหล่งกำเนิดหลักของกระบวนการผสมผสานระหว่างศิลปะการเต้นรำแบบลาตินและศิลปะการเต้นรำสมัยใหม่ เทคนิคการใช้พละกำลังที่ขับเคลื่อนร่างกายของมาจากเท้าทั้งสิ้นเมื่อเท้าสัมผัสกับพื้น แรงกระทำจากเท้าจะส่งแรงขับเคลื่อนในการเคลื่อนไหวหรือเปลี่ยนจุดศูนย์ถ่วงของร่างกาย ด้วยเหตุนี้แรงขับเคลื่อนจากแรงกระทำของเท้าจึงเป็นปัจจัยเชื่อมประสานที่แกนกลางของร่างกาย เทคนิคการใช้สเต็ปเท้าที่เรียกกันว่า ‘Cucaracha’ เพื่อให้ร่างกายของนักเต้นรักษาจุดศูนย์ถ่วงร่างกายในแนวตั้งเอาไว้โดยการยืนทิ้งน้ำหนักไปที่บริเวณฝ่าเท้าเพื่อใช้พละกำลังช่วงเท้าเป็นแรงผลักในการเปลี่ยนท่าทางหรืออิริยาบถรักษาศูนย์ถ่วงไว้ให้มั่นในขณะเดียวกันก็ต้องอาศัยพละกำลังจากข้อเท้าด้านในเพื่อผลักสร้างแรงขับเคลื่อนเคลื่อนไปยังทิศทางต่าง ๆ ให้กระดูกบริเวณเชิงกรานบิดหมุนขณะเคลื่อนตัวเพื่อปล่อยร่างกายให้เคลื่อนไหวอย่างอิสระตามหลักการเต้นรำสมัยใหม่และนำเข้ามาผสมผสานในศิลปะการเต้นรำแบบลาติน ผู้วิจัยคัดสรรองค์ประกอบจากการเต้นรำสมัยใหม่โดยหลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวที่สื่อถึงข้อเสียของการที่ไม่มีสเต็ปเท้าที่แน่นอน ในขณะเดียวกันก็ยังต้องหลีกเลี่ยงองค์ประกอบที่คลุมเครือซึ่งทำความเข้าใจได้ยากเพื่อให้อัตลักษณ์ทางภาษาในศิลปะการเต้นรำสมัยใหม่มีความสมบูรณ์และผสมผสานร่วมกันได้ดีมากยิ่งขึ้น