EMOTIONAL RESILIENCE AND WORK-RELATED STRESS AFFECTING TO JOB EFFICIENCY OF STAFFS IN AN AUTOPART MANUFACTURING COMPANY IN CHONBURI PROVINCE

Abstract

This study aimed to explore the influence of emotional resilience, work-related stress, and job efficiency, and to develop and validate a model of variables that is consistent with empirical data. A questionnaire was used as a tool to collect data from 370 operational employees of an automotive parts manufacturing company in Chonburi Province. Cluster sampling was used to select samples and the statistics used for analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation, and structural equation analysis. The findings found that employees had a high level of emotional resilience, moderate level of work-related stress, and high level of job efficiency. In addition, it was found that emotional resilience had a negative direct effect on work-related stress, while it had a positive direct effect on job efficiency. Moreover, work-related stress also had a negative direct effect on job efficiency. The developed model was consistent with empirical data.

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของตัวแปรความยืดหยุ่นทางอารมณ์ ความเครียดในการทำงาน และประสิทธิภาพในการทำงาน และเพื่อพัฒนาและตรวจสอบแบบจำลองของตัวแปรดังกล่าวที่สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ซึ่งใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลกับพนักงานระดับปฏิบัติการของบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี จำนวน 370 คน โดยใช้การสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม (Cluster Sampling) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง ผลการศึกษาพบว่า พนักงานมีความยืดหยุ่นทางอารมณ์ในระดับมาก มีความเครียดในการทำงานในระดับปานกลาง และมีประสิทธิภาพในการทำงานในระดับมาก นอกจากนี้ยังพบว่า ความยืดหยุ่นทางอารมณ์มีอิทธิพลทางตรงเชิงลบต่อความเครียดในการทำงาน ในขณะที่มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อประสิทธิภาพในการทำงาน รวมถึงความเครียดในการทำงานยังมีอิทธิพลทางตรงเชิงลบต่อประสิทธิภาพในการทำงาน ทั้งนี้แบบจำลองที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์