USING THE SOCIAL LEARNING THEORY COMBINE WITH ORIGAMI TRAINING PROGRAM FOR ENHANCING THE INHIBITORY CONTROL AMONG HIGH SCOOL STUDENTS

Abstract

The research aimed to 1) compare the inhibitory control of high school students who were received a social learning theory combined with origami training program during the pretest, posttest and follow-up test. 2) compare the inhibitory control of high school students between the experimental group and the control group in posttest and follow-up test. The sample group were high school students from a private school, aged 12-17 years, without vision or hearing impairments, voluntary and parental consent was obtained. who had scores from the go/no-go task, arranged from highest to lowest and matching into control group and experimental group, 18 people per group. The experimental group had intervention, 6 sessions, 50 minutes per session, 3 sessions per week, 2 consecutive weeks. There were 3 phases: pretest, post-test, and follow-up after 3 week. Repeated-measures analysis of variance, one variable between groups and one variable within groups, were compared in pairs using the Bonfondroni method.

The results showed that the commission errors mean scores of experimental group in posttest were better than pretest and it was better than the control group at p

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการควบคุมยับยั้งของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่ได้รับการใช้โปรแกรมทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมร่วมกับการพับกระดาษโอริกามิระหว่างก่อนทดลอง หลังทดลอง และระยะติดตามผล 2) เปรียบเทียบการควบคุมยับยั้งของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม ในระยะหลังทดลองและติดตาม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง มีอายุ 12-17 ปี จำนวน 36 คน ที่มีคะแนนจาก โกโนโกทาสค์ เรียงคะแนนจากมากสุดไปน้อยสุด จับคู่คะแนนจัดเข้ากลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 18 คน ไม่มีความบกพร่องการมองเห็นและการได้ยิน สมัครใจเข้าร่วมและได้รับการยินยอมจากผู้ปกครอง กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นตามแนวคิดทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมร่วมกับการพับกระดาษโอริกามิ จำนวน 6 ครั้ง 50 นาทีต่อครั้ง ดำเนินการ 3 ครั้งต่อสัปดาห์ รวมทั้งสิ้น 2 สัปดาห์ แบ่งการทดลองเป็น 3 ระยะ ก่อนการทดลอง หลังการทดลอง และระยะติดตาม 3 สัปดาห์ วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำประเภทหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่มและเปรียบเทียบเป็นรายคู่ด้วยวิธีบอนเฟอร์โรนี

ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนความผิดพลาดในการตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่กำหนดหลังทดลองดีกว่าก่อนทดลอง และดีกว่ากลุ่มควบคุมในระยะหลังทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่าโปรแกรมเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งด้วยทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมร่วมกับการพับกระดาษโอริกามิ อาจจะช่วยเสริมสร้างการควบคุมยับยั้งได้