FACTORS PREDICTING STRESS AMONG PREGNANT WOMEN WITH PRETERM LABOR

Abstract

Stress is a factors affecting the premature labor and inhibit its success of inhibition. This predictive research aimed to study factors (including gestational age, pregnancy complications, perceived illness severity, nurse support, and family support) predicting stress among pregnant women with preterm labor. Participants consisted of 101 pregnant women with 22 to less than 37 week gestation who were diagnosed by an obstetrician as having preterm labor and were admitted the labor room and postpartum ward at Phrapokklao Hospital, Chanthaburi. They were selected by the study inclusion criteria. Research instruments included demographic record form, perceived severity of illness questionnaire, nurse support questionnaire, family support questionnaire, and stress assessment form. Descriptive statistics and multiple regression were conducted for data analysis.

Results revealed that according to the stress criteria of mental health department, ministry of public health; stress mean score was at a high level (Mean = 7.46, SD = 2.29). Items of stress assessment having highest average score were insomnia or hypersomnia (Mean = 2.02, SD = .82) and boredom (Mean = 1.74, SD = .83). Factors regarding nurse support (β = -.27, p = .007), pregnancy complications (β = .23, p = .01) and perceived severity of the illness (β = .20, p = .04) significantly predicted 12.9% of the variance in stress among pregnant women with preterm labor (R 2= .129, F(3,97) = 4.77, p = .004). Nurse support was best and negatively predicted stress among these women. From research findings, further study may develop a stress reduction program focusing on nurse support for this group of pregnant women.

ความเครียดมีผลต่อการเจ็บคลอดก่อนกำหนดและความสำเร็จในการยับยั้งการเจ็บครรภ์คลอด การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทำนาย เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายความเครียดในสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด ได้แก่ อายุครรภ์ ภาวะแทรกซ้อนขณะตั้งครรภ์ การรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย การสนับสนุนจากพยาบาล และการสนับสนุนจากครอบครัว กลุ่มตัวอย่าง คือ สตรีตั้งครรภ์อายุครรภ์ 22 สัปดาห์ ถึงน้อยกว่า 37 สัปดาห์ ที่แพทย์วินิจฉัยว่ามีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด เข้ารับการรักษาในแผนกห้องคลอดและหลังคลอด โรงพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี จำนวน 101 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์คุณสมบัติการคัดเข้า เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย แบบสอบถามการสนับสนุนจากพยาบาล แบบสอบถามการสนับสนุนจากครอบครัว และแบบประเมินความเครียด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติถดถอยพหุคูณ

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยของความเครียดตามเกณฑ์ของกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุขอยู่ในระดับสูง (Mean = 7.46, SD =2.29) ข้อที่มีคะแนนเฉลี่ยมากที่สุด คือ ปัญหาการนอน (Mean = 2.02, SD = .82) รองลงมาคือ ความรู้สึกเบื่อ (Mean = 1.74, SD = .83) ปัจจัยการสนับสนุนจากพยาบาล (β = -.27, p = .007) ภาวะแทรกซ้อนของการตั้งครรภ์ (β = .23, p = .01) และการรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย (β = .20, p = .04) ร่วมทำนายความเครียดของสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด ได้ร้อยละ 12.9 (R 2= .129, F(3,97) = 4.77, p = .004) โดยการสนับสนุนจากพยาบาลเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลทางลบต่อความเครียดของสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดมากที่สุด จากผลการวิจัย การศึกษาต่อไปอาจพัฒนารูปแบบโปรแกรมลดความเครียดในสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด โดยเน้นการสนับสนุนจากพยาบาล