The investigation of dissolved nutrient fluxes and aquatic ecology quality indicators in the lower Tha Chin River

Abstract

This study examined fluxes of dissolved nutrients, water quality, and phytoplankton in the lower Tha Chin River across three seasons: wet (October 2022), dry (February 2023), and transition (July 2023). Nutrient levels and chlorophyll-a varied by location and season, with higher concentrations downstream and during the dry season, often exceeding standard levels. Nitrogen was the limiting factor near the river mouth, aligning with phytoplankton density patterns, which were lowest upstream and during the wet season. Phytoplankton in the Tha Chin River was dominated by Chromophyta, increasing near the river mouth, especially in the transition period. The study confirmed the effectiveness of phytoplankton (AARL-PP Score) and physical-chemical (AARL-PC Score) indicators in assessing nutrient levels and water quality, classifying the river as meso-eutrophic with moderate pollution year-round.Fluxes of dissolved nutrients and suspended solids followed river discharge, peaking in the wet season. Most fluxes moved seaward, except suspended solids and nitrite in the dry season. In the wet season, the Tha Chin River releases 58.94 tons of inorganic nitrogen per day and 10.43 tons of inorganic phosphorus per day, which is higher than that of the Bang Pakong River. Particularly, ammonia accounts for 68% (38.42 tons N/day) during the wet season and 99% (20.20 tons N/day) during the dry season.

งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาฟลักซ์ของสารอาหารละลายน้ำและดัชนีบ่งชี้คุณภาพนิเวศวิทยาทางน้ำ รวมทั้งคุณภาพน้ำและแพลงก์ตอนพืชบริเวณแม่น้ำท่าจีนตอนล่าง ในเดือนตุลาคม พ.ศ.2565 (ฤดูน้ำมาก) เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2565 (ฤดูน้ำน้อย) และเดือนกรกฎาคม พ.ศ.2566 (ช่วงเปลี่ยนฤดู) รวมทั้งสิ้น 3 ครั้ง พบว่า ปริมาณสารอาหาร และคลอโรฟิลล์-เอ มีการเปลี่ยนแปลงตามพื้นที่และฤดูกาล โดยบริเวณต้นน้ำมีแนวโน้มปริมาณสารอาหาร และคลอโรฟิลล์-เอที่ต่ำกว่าบริเวณปลายน้ำ และในฤดูน้ำน้อยส่วนใหญ่จะมีปริมาณสารอาหารที่สูงกว่าฤดูอื่นๆ ซึ่งคุณภาพน้ำในแม่น้ำท่าจีนมีค่าเฉลี่ยสูงเกินกว่าเกณฑ์มาตรฐาน และไนโตรเจนเป็นปัจจัยจำกัดเมื่อเริ่มเข้าใกล้ปลายน้ำ ซึ่งมีความสอดคล้องกับความหนาแน่นของแพลงก์ตอนพืช ในฤดูน้ำมากจะมีความหนาแน่นน้อยกว่าฤดูกาลอื่นๆ โดยในแม่น้ำท่าจีนจะพบแพลงก์ตอนพืชกลุ่มเด่นอยู่ใน Division Chromophyta เมื่อเริ่มเข้าใกล้ปลายน้ำ Division Chromophyta จะมีสัดส่วนที่เพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะในช่วงเปลี่ยนฤดู ในส่วนของการใช้แพลงก์ตอนพืช (AARL-PP Score) และปัจจัยทางกายภาพและเคมี (AARL-PC Score) เป็นปัจจัยบ่งชี้ระดับความอุดมสมบูรณ์และคุณภาพน้ำพบว่าสามารถใช้ได้และมีความสอดคล้องกัน โดยในทุกฤดูกาลแม่น้ำท่าจีนถูกจัดให้มีระดับความอุดมสมบูรณ์เฉลี่ยอยู่ในช่วง Meso-Eutrophic ระดับคุณภาพน้ำ Moderate-Pollute ฟลักซ์ของสารอาหารละลายน้ำและของแข็งแขวนลอยแปรผันตามปริมาณน้ำท่าโดยมีปริมาณสูงที่สุดในฤดูน้ำมาก รองลงมาเป็นช่วงเปลี่ยน และฤดูน้ำน้อยตามลำดับโดยส่วนใหญ่มีทิศทางไหลจากแม่น้ำสู่ทะเลยกเว้นฟลักซ์ของแข็งแขวนลอย และไนไตรท์ในช่วงฤดูน้ำน้อย โดยในฤดูน้ำมากแม่น้ำท่าจีนมีการปลดปล่อยสารอาหารในกลุ่มของอนินทรีย์ไนโตรเจน 58.94 ton N/day และอนินทรีย์ฟอสฟอรัส 10.43 ton P/day ซึ่งมากกว่าแม่น้ำบางปะกง โดยเฉพาะแอมโมเนียที่มีสัดส่วนเป็น 68%ในฤดูน้ำมาก (38.42 ton N/day) และ 99%ในฤดูน้ำน้อย (20.20 ton N/day)