LEGAL MEASURES TO PROTECT THE CHILD’S RIGHTS FROM CYBERBULLYING

Abstract

This study explores (1) the meaning, concepts, and theories related to child protection from cyberbullying, (2) legal issues and measures in Thailand and other countries concerning child protection from cyberbullying, and (3) problem-solving approaches and legal recommendations to enhance child protection in the digital age.

This qualitative study employs documentary analysis to examine laws, concepts, and theories related to child protection from cyberbullying, including textbooks, judgments, research papers, theses, legal texts, and academic articles in both Thai and English. Online sources are also included.

The study found that cyberbullying negatively impacts the child's mental health, leading to difficulties in studying, socializing, and daily life. In response to serious cyberbullying incidents abroad, several countries such as Australia, Canada, and the Philippines have prioritized addressing this issue by enacting specific laws to provide legal protection for children. These laws clearly define cyberbullying offenses, establish punishments for perpetrators, and outline schools' responsibilities. In contrast, Thai laws still have limitations in interpretation and definition, lacking specific legal provisions for cyberbullying. As a result, child victims suffer both physically and mentally, affecting their daily lives. This study analyzed the problem and examined existing Thai laws, including the Child Protection Act B.E. 2546, the Civil and Commercial Code, the Criminal Code, and the Computer Crime Act B.E. 2550 and its amendments (No. 2) B.E. 2560. The findings indicate that these laws do not directly address cyberbullying, making legal prosecution challenging for victims.

In conclusion, Thailand still lacks laws specifically addressing cyberbullying, forcing victims to rely on general laws that are not effective in resolving the issue. Since cyberbullying occurs online, existing laws are not designed to directly address this type of offense. The study recommends clearly defining cyberbullying, including its meaning and various forms, to ensure comprehensive legal coverage. This would help effectively prevent cyberbullying and enhance the protection of children.

งานนิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความหมาย แนวคิด ทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองเด็กจากการถูกระรานทางไซเบอร์ 2) ปัญหาทางกฎหมายและมาตรการทางกฎหมายของต่างประเทศและประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองเด็กจากการถูกระรานทางไซเบอร์ 3) บทสรุปแนวทางการแก้ไขปัญหาและข้อเสนอแนะทางกฎหมายเกี่ยวข้องกับการคุ้มครองเด็กจากการถูกระรานทางไซเบอร์

การศึกษาในครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยการศึกษาข้อมูลเอกสาร (Documentary Research) มุ่งประสงค์เพื่อศึกษากฎหมาย แนวคิดและทฤษฎี จากหนังสือหรือตำราที่เกี่ยวข้อง คำพิพากษา งานวิจัย งานวิทยานิพนธ์ ตัวบทกฎหมาย ตลอดจนบทความทางวิชาการต่างๆทั้งจากเอกสารภาษาไทยและเอกสารภาษาอังกฤษและรวมทั้งการค้นคว้าทางอินเทอร์เน็ต

ผลการวิจัยพบว่า การระรานทางไซเบอร์ (Cyberbullying) ส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของเด็ก ทำให้เกิดปัญหาในการเรียน การเข้าสังคม และการใช้ชีวิตประจำวัน ในขณะที่ต่างประเทศก็เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงจากการระรานทางไซเบอร์ ทำให้หลายประเทศให้ความสำคัญกับการแก้ไขปัญหานี้โดยการออกกฎหมายเฉพาะ ได้แก่ กฎหมายในเครือรัฐออสเตรเลีย แคนาดา และฟิลิปปินส์ เพื่อเป็นมาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองเด็กจากการถูกระรานทางไซเบอร์เป็นการเฉพาะ มีคำนิยาม ลักษณะการกระทำความผิด การระรานทางไซเบอร์อย่างชัดเจน บทลงโทษแก่ผู้กระทำความผิด รวมถึงโรงเรียนด้วย สำหรับกฎหมายของประเทศไทยยังมีข้อจำกัดในการตีความ ความหมาย และยังไม่มีนิยามทางกฎหมาย รวมถึงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดเรื่องการถูกระรานทางไซเบอร์เอาไว้เป็นการเฉพาะ จึงเป็นเหตุทำให้ผู้เสียหายที่เป็นเด็กซึ่งเป็นผู้ได้รับผลกระทบต้องได้รับผลกระทบต่อร่างกายและจิตใจส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวันของเด็ก ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ปัญหาแล้วนำมาศึกษากฎหมายที่มีอยู่มาปรับใช้กับการกระทำในลักษณะการระรานทางไซเบอร์ ไม่ว่าจะเป็นพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2546 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ประมวลกฎหมายอาญา และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560 พบว่า กฎหมายเหล่านี้ก็ไม่ได้บัญญัติถึงการคุ้มครองในลักษณะการกระทำความผิดนี้ไว้โดยตรง ทำให้การดำเนินคดีตามกฎหมายของผู้ที่เสียหายนั้นอาจจะเป็นไปได้ยาก

ท้ายนี้ ผู้วิจัยได้บทสรุปว่า ประเทศไทยยังขาดกฎหมายที่ครอบคลุมการระรานทางไซเบอร์โดยเฉพาะ ทำให้ผู้เสียหายต้องพึ่งพากฎหมายที่มีอยู่ซึ่งบัญญัติเป็นการทั่วไป ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากการระรานทางไซเบอร์เกิดขึ้นบนโลกออนไลน์ และกฎหมายที่มีอยู่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อรองรับการกระทำผิดลักษณะนี้โดยตรง สำหรับข้อเสนอแนะในงานวิจัยมีดังนี้ เห็นควรการกำหนดบทนิยาม ความหมายและรูปแบบของการระรานทางไซเบอร์ ให้ครอบคลุมการกระทำทั้งหมดที่ก่อให้เกิดการระรานทางไซเบอร์ เพื่อจะช่วยป้องกันและคุ้มครองเด็กจากการถูกระรานทางไซเบอร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ