A CAUSAL RELATIONSHIP MODEL OF CURIOSITY IN LEARNING IN CHINESE LANGUAGE AMONG HIGH SCHOOL STUDENTS UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE BANGKOK

Abstract

The objectives of this study were (i) to investigate the components of curiosity in learning Chinese among upper secondary school students, and (ii) to construct a causal model of factors influencing curiosity in learning Chinese among these students. The sample selected by multi-stage random sampling consisted of 720 upper secondary school students currently studying in Chinese language from secondary schools under Secondary Education Service Area Offices I and II. The research instrument was a five - point Likert scale questionnaire developed by the researcher. Data were analyzed using descriptive statistics, confirmatory factor analysis (CFA), and path analysis.

The CFA results revealed that curiosity in learning Chinese comprised three components: self - directed learning through media, which had the highest factor loading, followed by learning diligence, and initiative. The measurement model demonstrated well fit with the empirical data (χ² = .20, df = 1, p = .66, χ²/df = .20, RMSEA = .00, CFI = 1.00, GFI = 1.00, AGFI = 1.00). Furthermore, path analysis indicated that the influence of social and mass media had a direct effect on curiosity in learning Chinese and an indirect effect mediated through internal features for self - empowerment. Meanwhile, family environment and school environment exerted indirect effects on curiosity in learning Chinese via internal features for self - empowerment. The causal model also showed well fit with the empirical data (χ² = .20, df = 1, p = .66, χ²/df = .20, RMSEA = .00, CFI = 1.00, GFI = 1.00, AGFI = 1.00).

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบของคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) เพื่อพัฒนาปัจจัยเชิงสาเหตุคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่กำลังเรียนวิชาภาษาจีน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 และ 2) จำนวน 720 คน โดยใช้การสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi - Stage Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถาม แบบประมาณค่า 5 ระดับ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์เส้นทาง

ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีน ด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน พบว่า คุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีนด้านการศึกษาค้นคว้าหาความรู้ด้วยตนเองจากสื่อต่าง ๆ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบสูงที่สุด รองลงมาคือ ความเอาใจใส่และความเพียรพยายามในการเรียนรู้ และความคิดริเริ่ม โดยที่โมเดลการวัดมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี (χ² = .20, df = 1, p = .66, χ²/df = .20, RMSEA = .00, CFI = 1.00, GFI = 1.00, AGFI = 1.00 ) นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายด้วยการวิเคราะห์เส้นทาง พบว่า อิทธิพลของสังคมและสื่อมวลชนส่งอิทธิพลทางตรงต่อคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีน และส่งอิทธิพลทางอ้อมต่อคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีนผ่านคุณลักษณะภายในเพื่อการเสริมสร้างตนเอง ในขณะที่สภาพแวดล้อมในครอบครัวและสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาส่งอิทธิพลทางอ้อมต่อคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้ภาษาจีน ผ่านคุณลักษณะภายในเพื่อการเสริมสร้างตนเอง โดยที่โมเดลการวัดมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์เป็นอย่างดี (χ² = .20, df = 1, p = .66, χ²/df = .20, RMSEA = .00, CFI = 1.00, GFI = 1.00, AGFI = 1.00)