FACTORS INFLUENCING HIV PREVENTIVE BEHAVIORS AMONG MALE PRISONERS WHO HAVE SEX WITH MEN

Abstract

HIV infection is a major public health problem among male prisoners who have sex with men. Preventive behavior can help improve the quality of life of prisoners. This research aims to identify factors influencing HIV preventive behaviors among male prisoners who have sex with men. A snowball sampling method was used to recruit the sample of 189 male prisoners who have sex with men in Klong Prem Central Prison. Research instruments included questionnaires to gather data for demographic information, perceived benefits, perceived susceptibility, perceived barriers, self-efficacy, influence from partners, knowledge, and HIV preventive behaviors. Data were collected during the period of August to September 2024. Descriptive statistics and stepwise multiple regression analysis were used to analyze the data.

The results revealed that the sample had mean score of HIV preventive behaviors at a moderate level (M=39.77, SD =3.61). The significant predictors of HIV preventive behaviors among male prisoners who have sex with men were influence from partners (β = 0.261), knowledge (β = 0.236), sexual roles (β = 0.128), perceived barriers (β = -0.234), and perceived susceptibility (β = 0.160). These predictors could together explain 32.0 % of the variance in HIV preventive behaviors among male prisoners who have sex with men (R2 = 0.320, p < .001).

These findings suggest that community nurses and other health care providers in the prison should apply these study results to develop interventions or programs aimed at promoting HIV preventive behaviors among male prisoners who have sex with men.

โรคติดเชื้อเอชไอวี เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของผู้ต้องขังชายในเรือนจำที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย พฤติกรรมการป้องกันช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังในเรือนจำให้ดียิ่งขึ้นได้ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของผู้ต้องขังชายในเรือนจำที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้ต้องขังชายในเรือนจำกลางคลองเปรมที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย จำนวน 189 คน ซึ่งได้มาด้วยการสุ่มแบบลูกโซ่ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล การรับรู้ประโยชน์ต่อการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี การรับรู้อุปสรรคต่อการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี การรับรู้ความสามารถตนเอง อิทธิพลของคู่นอน ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี และพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนสิงหาคม ถึงเดือนกันยายน พ.ศ.2567 วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติพรรณนาและสถิติสมการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายภาพรวมอยู่ในระดับสูง (M=39.77, SD =3.61) ปัจจัยที่สามารถร่วมทำนายพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย ได้แก่ อิทธิพลของคู่นอน (β = 0.261) ความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี (β = 0.236) บทบาททางเพศสัมพันธ์ (β = 0.128) การรับรู้อุปสรรคต่อการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี (β = -0.234) และการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวี (β = 0.160) โดยสามารถร่วมทำนายพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีของผู้ต้องขังชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติร้อยละ 32.0 (R2 = 0.320, p < .001) จากผลการวิจัยมีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน และบุคลากรในเรือนจำ สามารถนำผลการวิจัยไปใช้เป็นข้อมูลในการกำหนดรูปแบบวิธีหรือจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมให้ผู้ต้องขังในเรือนจำที่มีเพศสัมพันธ์กับชายมีพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี