FACTORS PREDICTING PRETERM LABOR PREVENTIVE BEHAVIORS AMONG PREGNANT WOMEN WORKING IN FACTORIES

Abstract

The purpose of this study was to analyze preterm labor preventive behavior and investigate the factors predicting preterm labor preventive behavior among pregnant women working in factories. Participants were of 260 pregnant women working in factories who attended four obstetric private clinics. Data were collected by self-report questionnaires including socio-demographic data, preterm labor preventive behaviors, risky work conditions, perceived benefits of action, perceived barriers to action, perceived self-efficacy, social support, and prenatal care of factories. The content validity index (CVI) for all questionnaires was 0.96, 0.99, 1.0, 0.98, 0.99, 0.92, and 0.97, respectively. The reliability of questionnaires were 0.73, 0.81, 0.71, 0.74, 0.81, 0.90, and 0.90, respectively. Descriptive statistics and backward multiple regression were used to analyze the data.

The study results found that the mean score for participants preterm labor preventive behaviors was 50.77 (SD = 5.29). The perceived benefits of action, perceived barriers to action, perceived self-efficacy, and social support were significant factors in predicting preterm labor preventive behaviors. They accounted for 49.7% (R2 = .497) of the variance in preterm labor preventive behaviors. Perceived self-efficacy was the best predictor (β = .531, p < .001), followed by social support (β = .209, p < .001). The findings imply that nurses and other healthcare providers should increase perceived self-efficacy, social support, and preterm labor preventive behaviors to reduce the risk of preterm birth among pregnant women working in factories.

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด และปัจจัยทำนายพฤติกรรมการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดของหญิงตั้งครรภ์ที่ทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม กลุ่มตัวอย่างคือ หญิงตั้งครรภ์ที่ทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม และมาฝากครรภ์ที่คลินิกเอกชนทั้ง 4 แห่ง จำนวน 260 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล พฤติกรรมการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด ลักษณะการทำงานที่มีความเสี่ยง การรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติพฤติกรรม การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรม การรับรู้สมรรถนะแห่งตน การสนับสนุนทางสังคม และการดูแลขณะตั้งครรภ์ของโรงงานอุตสาหกรรม ได้ค่าดัชนีความตรงของเนื้อหาเท่ากับ 0.96, 0.99, 1.0, 0.98, 0.99, 0.92 และ 0.97 ตามลำดับ และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.73, 0.81, 0.71, 0.74, 0.81, 0.90 และ 0.90 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณแบบลดตัวแปร

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนพฤติกรรมการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดเฉลี่ยเท่ากับ 50.77 (SD = 5.29) โดยการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติพฤติกรรม การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรม การรับรู้สมรรถนะแห่งตน และการสนับสนุนทางสังคม สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดได้ร้อยละ 49.7 (R2 = .497) โดยการรับรู้สมรรถนะแห่งตนสามารถทำนายได้มากที่สุด (β =.531, p < .001) รองลงมาคือ การสนับสนุนทางสังคม (β =.209, p < .001) ผลการศึกษานี้เสนอแนะว่า พยาบาลและบุคลากรทางการแพทย์ควรส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตน การสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมการป้องกันภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด แก่หญิงตั้งครรภ์ที่ทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม เพื่อลดความเสี่ยงต่อการคลอดก่อนกำหนด