FACTORS INFLUENCING THE ADHERENCE OF REHABILITATION IN STROKE PATIENTS

Abstract

The adherence of rehabilitation was important for stroke patients. This helped patients return to normal or near-normal life, reduce dependency on family, be able to bring out remaining patients’ performance, prevent repeated disabilities, and help improve the quality of life. This predictive research aimed to assess the adherence of rehabilitation and factors influencing the adherence of rehabilitation in stroke patients including perceived self-efficacy, modified Rankin scale (mRS), social support, fear of falling, and anxiety in covid-19. The sample was patients with ischemic or hemorrhagic stroke at the first three months after diagnosis, followed up at four selected hospitals. A total of 109 participants were selected by simple random sampling. Research instruments included demographic data, perceived self-efficacy, mRs, social support, fear of falling, anxiety in covid-19, and the adherence of rehabilitation. Data were analyzed using descriptive statistics and multiple regression analysis.

The results showed that the mean score of the adherence of rehabilitation was 83.78 (SD = 16.26). The perceived self-efficacy, mRS, social support, fear of falling, and anxiety in covid-19 predicted 56% of the variance of adherence of rehabilitation in stroke patients (adj. R2 = .56, p < .01). Perceived self-efficacy in the adherence of rehabilitation was the most predictive variable for the adherence of rehabilitation (β = .70, p < .01), followed by social support (β = .39, p < .01).

The findings provide that the adherence of rehabilitation should promote self-efficacy in conjunction with the provision of social support.

ความร่วมมือในการฟื้นฟูสมรรถภาพเป็นสิ่งที่สำคัญในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองเพื่อช่วยให้ผู้ป่วยสามารถกลับไปใช้ชีวิตได้ตามปกติหรือใกล้เคียงปกติ ลดภาวะพึ่งพาครอบครัว, สามารถดึงศักยภาพที่เหลือของตัวเองออกมาใช้, ไม่เกิดความพิการซ้ำซ้อน และช่วยเพิ่มคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบหาความสัมพันธ์เชิงทำนาย เพื่อศึกษาความร่วมมือในการฟื้นฟูสมรรถภาพ และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความร่วมมือในการฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง ประกอบด้วย การรับรู้ความสามารถของตนเอง ระดับความพิการ การสนับสนุนทางสังคม ความกลัวการหกล้ม และความวิตกกังวลต่อเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหลอดเลือดสมองทั้งสมองขาดเลือดหรือหลอดเลือดสมองแตก มีระยะเวลาการเจ็บป่วยหลังได้รับการวินิจฉัยไม่เกิน 3 เดือน ที่มาติดตามการรักษาที่โรงพยาบาลเลือกสรร 4 แห่ง กลุ่มตัวอย่างจำนวน 109 ราย คัดเลือกโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล การรับรู้ความสามารถของตนเอง ระดับความพิการ การสนับสนุนทางสังคม ความกลัวการหกล้ม และความวิตกกังวลต่อเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และความร่วมมือในการฟื้นฟูสมรรถภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและสถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยความร่วมมือในการฟื้นฟูสมรรถภาพ โดยรวม เท่ากับ 83.78 (SD = 16.26) ปัจจัยด้านการรับรู้ความสามารถของตนเอง ระดับความพิการ การสนับสนุนทางสังคม ความกลัวการหกล้ม และความวิตกกังวลต่อเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 สามารถร่วมกันทำนายความร่วมมือในการฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง ร้อยละ 56 (adjusted R2 = .56, p < .01) การรับรู้ความสามารถของตนเองในการฟื้นฟูสมรรถภาพ เป็นตัวแปรที่ทำนายได้มากที่สุด (β = .70, p < .01) รองลงมาได้แก่ การสนับสนุนทางสังคมในการฟื้นฟูสมรรถภาพ (β = .39, p < .01)

ผลการวิจัยครั้งนี้ การส่งเสริมความร่วมมือในการฟื้นฟูสมรรถภาพ ควรมุ่งเน้นให้เกิดการรับรู้ความสามารถของตนเอง ร่วมกับมีการสนับสนุนทางสังคมร่วมด้วย