DSpace Collection: Faculty of Public Health / คณะสาธารณสุขศาสตร์

EFFECTS OF THE "THAI TRADITIONAL DEFEAT DIABETES MELLITUS (DM)" PROGRAM COMBINED WITH LINE STICKERS ON DIETARY, EMOTION, AND EXERCISE BEHAVIORS AMONG THE ELDER PATIENTS WITH TYPE2 DIABETES IN CHON BURI PROVINCE

Fri, 01 Jan 0012 00:00:00 GMT

Title: EFFECTS OF THE "THAI TRADITIONAL DEFEAT DIABETES MELLITUS (DM)" PROGRAM COMBINED WITH LINE STICKERS ON DIETARY, EMOTION, AND EXERCISE BEHAVIORS AMONG THE ELDER PATIENTS WITH TYPE2 DIABETES IN CHON BURI PROVINCE; ผลของโปรแกรม "แผนไทย พิชิตเบาหวาน" ร่วมกับสติ๊กเกอร์ไลน์ ต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหาร อารมณ์ และการออกกำลังกายของผู้สูงอายุที่ป่วยด้วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 จังหวัดชลบุรี Abstract: This was a quasi-experimental research with two-group study employing pretest, posttest, and follow-up design. The number of experimental and comparison samples in each group were 48 elderly. They were diagnosed with type 2 diabetes mellitus and registered on the non-communicable diseases clinic at the subdistrict health promoting hospital of Phantong district, Chon Buri province. The experimental group received an 8-week of "Thai Traditional Medicine, Conquer Diabetes" program, which was followed by line stickers distribution to each experimental elderly during a 4-week follow-up period. Descriptive statistics were analyzed. The analytical statistics were the paired samples t-test, independent samples t-test, and repeated measures ANOVA. The study's findings revealed that the experimental group showed significantly higher average scores of post and follow-up experiment period than pre-experiment period (p<0.001) for dietary, emotions, and exercise behaviors. The average fasting blood sugar level in experimental group of post and follow-up experiment period significantly decreased than pre-experiment period (p<0.001) as well. The study's results of the mean scores of dietary, emotional, and exercise behaviors and the average fasting blood sugar level were significant different in the better way during the post-experiment and follow-up periods (p<0.001), comparing between the experimental and the control groups. In conclusion, it can be determined that this program was significantly beneficial in increasing of dietary, emotional, and exercise behaviors, as well as decreasing of fasting blood sugar levels in elderly with type 2 diabetes.; การศึกษานี้ เป็นการศึกษากึ่งทดลองแบบ 2 กลุ่ม วัดผล 3 ระยะ คือ ระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุที่ป่วยด้วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มารับบริการ ณ คลินิกโรคเรื้อรังโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่างกลุ่มละ 48 คน โดยกลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมฯ 8 สัปดาห์ และระยะติดตามผล 4 สัปดาห์ จะได้รับสติ๊กเกอร์ “แผนไทย พิชิตเบาหวาน” ผ่านโปรแกรมไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา และสถิติวิเคราะห์ ได้แก่ Paired samples t-test Independent samples t-test และ Repeated measure ANOVA ผลการศึกษาพบว่า ค่าคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการบริโภคอาหาร อารมณ์ และการออกกำลังกาย ในกลุ่มทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล เพิ่มขึ้นมากกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) และพบว่าระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล ในกลุ่มทดลอง ค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือดลดลง มากกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ผลการศึกษาค่าคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการบริโภคอาหาร อารมณ์ และการออกกำลังกาย และค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือด ระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม พบว่าในระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล มีค่าคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการบริโภคอาหาร อารมณ์ และการออกกำลังกาย และค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือด แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) จึงสรุปได้ว่าโปรแกรมฯ มีประสิทธิผลที่ดีต่อการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหาร อารมณ์ และการออกกำลังกาย และลดระดับน้ำตาลในเลือด ของผู้สูงอายุที่ป่วยด้วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ได้

THE MOBILE APPLICATION ERGONOMIC PROGRAM FOR REDUCING MUSCULOSKELETAL DISORDERS AMONG LOCAL FISHERMEN IN LAEMCHABANG CITY MUNICIPALITY, CHONBURI PROVINCE

Fri, 01 Jan 0012 00:00:00 GMT

Title: THE MOBILE APPLICATION ERGONOMIC PROGRAM FOR REDUCING MUSCULOSKELETAL DISORDERS AMONG LOCAL FISHERMEN IN LAEMCHABANG CITY MUNICIPALITY, CHONBURI PROVINCE; การพัฒนาโปรแกรมประยุกต์ทางด้านการยศาสตร์สำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่เพื่อลดความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในกลุ่มผู้ประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้าน ในเขตพื้นที่เทศบาลนครแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี Abstract: This study aims at reducing musculoskeletal disorders among local fishermen. Due to awkward working postures, transferring the catch, and repetitive working nature of the tasks, their muscle may be affected. This study was conducted in 36 local fishermen, who performed catching, sorting, and transferring the fish at Laemchabang city municipality, Chonburi province. The working tasks had ergonomics risks. This study was divided into 3 phases as follows. Phase I included developing health risks self-assessment tool for local fishermen. In this phase, the researcher developed a Quick Exposure Check for fishermen (QEC for fishermen) questionnaire to suit the appropriate work behavior of local fishermen based on Quick Exposure Check (QEC). The derived questionnaire consisted of work posture assessment and work behavior assessment. The assessments showed ergonomics risk level. The researcher checked the validity of this tool by the index of item objective consistency (IOC) from five ergonomic experts and fishery specialists. The IOC scores in catching process, sorting process, and transferring process was 0.77, 0.83, and 0.82, respectively. The reliability was also tested by test-retest method and analyzed the accuracy of QEC for fishermen by verifying between the risk level obtained from QEC for fishermen and the feeling of pain obtained from Standardized Nordic questionnaire with Numeric scale. It was found that in the back of the subjects, the catching task had the agreement analysis of 0.554. The agreement scores of the shoulder/arm, the hand, and the neck was 0.728, 0.880 and 0.673, respectively. The agreement analysis of sorting process on the back was 0.848, the shoulder/arm was 0.691, the hand was 0.680, and the neck was 0.596. The agreement analysis of transferring process on the back was 0.884, the shoulder/arm was 0.803, the hand was 0.635 and the neck was 0.513, which were consistent with the criteria and could be a health effects, self-assessment tool. Phase II was the development of risk management measures to reduce musculoskeletal disorders by focus group method. The focus group data were analyzed using descriptive qualitative data analysis. The researcher identified the local fishermen ergonomic issues from the use of QEC for fishermen tool in phase I and then the participants had discussions and suggestions about the guideline for managing the risk. After that, the researcher summarized the results. The risk management had recommendation in terms of work postures including back bending, the positioning of hands at the chest level, reducing shoulder/arm and wrist movement, and neck twisting while working. There were also work behavior recommendations including the weight of the object being lifted, reduction in working time and reduction of maximum force exerted by one hand. The risk management measures from this phase were practical without affecting the work of the fishermen. It was an easy fix with low cost. It had illustrations with explanations to make it easier to understand and follow. After the risk management measures to reduce musculoskeletal disorders was obtained, the researcher checked the validity by index of item objective consistency (IOC) by five occupational health and safety experts and local fishery specialists. It was found that in catching and sorting processes the IOC was 1. In transferring process, it was 0.9. The results were within the criteria that could be used as a risk management measure. Phase III was the development of the mobile application for ergonomic program for local fishermen. In this phase, the QEC for fishermen (phase I) and the risk management measures to reduce musculoskeletal disorders were constructed for a mobile application called “QEC for Fishermen” Line chatbot. It was tried out in the sample group. The feeling of pain results was follow-up and recorded in weeks 4, 6, 8 and 12. After using the program, it was found that the feeling of pain the in upper back, lower back, shoulder, arm, and hand/wrist decreased significantly at p-value < 0.05. In addition, the researcher explored users satisfaction after using the application. The usability test showed that the overall satisfaction was at high level. In term of function test and functional requirement test, the results were at highest level. In conclusion, the result of this study had assisted the local fishermen with a convenient and up to date ergonomic self-assessment tool. It also provided recommendation for risk management and raise awareness on ergonomics problem to reduce musculoskeletal disorders.; การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในกลุ่มผู้ประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้าน ซึ่งเป็นลักษณะงานที่มีการใช้ท่าทางของร่างกายไม่เป็นธรรมชาติ การใช้แรงในการยกเคลื่อนย้าย และมีการทำงานในลักษณะซ้ำๆ ปัจจัยเหล่านี้อาจส่งผลให้เกิดความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ การศึกษาครั้งนี้ศึกษาในกลุ่มผู้ประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้าน เขตเทศบาลนครแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี จำนวน 36 คน ที่ประกอบอาชีพจับสัตว์น้ำ คัดแยกสัตว์ และขนถ่ายสัตว์น้ำ ประเภทอวนปลาซึ่งมีความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์ มีการแบ่งเป็น 3 ระยะ ดังต่อไปนี้ ระยะที่ 1 เป็นการพัฒนาเครื่องมือประเมินผลกระทบต่อสุขภาพด้วยตนเองสำหรับชาวประมงพื้นบ้าน ในระยะนี้ผู้วิจัยได้นำเครื่องมือ Quick Exposure Check (QEC) มาประยุกต์ข้อคำถามให้มีความเหมาะสมกับลักษณะการประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้าน และพัฒนาเป็นเครื่องมือในการประเมินการยศาสตร์การทำงานของตนเองจากการประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้าน (Quick Exposure Check for fishermen : QEC for fishermen) ประกอบด้วยการประเมินท่าทางการทำงาน และลักษณะการทำงานแปลผลกระทบสุขภาพเป็นระดับความเสี่ยงทางการยศาสตร์ได้ ผู้วิจัยได้นำเครื่องมือดังกล่าวไปตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยการหาค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) จากผู้เชี่ยวชาญด้านการยศาสตร์ และการประกอบอาชีพชาวประมงจำนวน 5 ท่าน ค่าดัชนีความสอดคล้องในขั้นตอนการจับสัตว์เท่ากับ 0.77 การคัดแยกสัตว์น้ำเท่ากับ 0.83 และการขนถ่ายสัตว์น้ำเท่ากับ 0.82 จากนั้นตรวจสอบความเที่ยงโดยการทดสอบซ้ำ และวิเคราะห์ความถูกต้องของเครื่องมือ QEC for fishermen โดยการทวนสอบระหว่างผลระดับความเสี่ยงที่ได้จากการประเมินด้วย QEC for fishermen และ ความรู้สึกผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่ได้จากแบบสอบถาม Standardized Nordic questionnaire กับ Numeric scale พบว่าขั้นตอนการจับสัตว์น้ำบริเวณหลังมีผลความสอดคล้องเท่ากับ 0.554 ไหล่/แขนเท่ากับ 0.728 มือ/ข้อมือเท่ากับ 0.880 และคอเท่ากับ 0.673 ขั้นตอนการคัดแยกสัตว์น้ำบริเวณหลังมีผลความสอดคล้องเท่ากับ 0.848 ไหล่/แขนเท่ากับ 0.691 มือ/ข้อมือเท่ากับ 0.680 และคอเท่ากับ 0.596 ขั้นตอนการขนถ่ายสัตว์น้ำบริเวณหลังมีผลความสอดคล้องเท่ากับ 0.884 ไหล่/แขนเท่ากับ 0.803 มือ/ข้อมือเท่ากับ 0.635 และคอเท่ากับ 0.513 ซึ่งมีความสอดคล้องอยู่ในเกณฑ์สามารถนำไปใช้ในการประเมินผลกระทบต่อสุขภาพด้วยตนเองได้ ระยะที่ 2 เป็นการกำหนดมาตรการในการจัดการความเสี่ยงเพื่อลดสาเหตุการเกิดความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ ด้วยวิธีการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากการสนทนากลุ่มด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพแบบพรรณนา ผู้วิจัยมีการกำหนดประเด็นของปัญหาจากปัจจัยความเสี่ยงทางการยศาสตร์การประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้านที่ได้จากการใช้เครื่องมือประเมินความเสี่ยงในระยะที่ 1 และให้ผู้เข้าร่วมสนทนาได้แสดงความคิดเห็นและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวทางการจัดการความเสี่ยงดังกล่าว หลังจากนั้นผู้วิจัยได้ทำการสรุปผลพบว่า การจัดการความเสี่ยงมีแนวทางเกี่ยวกับท่าทางการทำงานประกอบด้วย การก้มหลัง การกำหนดตำแหน่งของมือให้อยู่บริเวณอก การลดการเคลื่อนไหวของไหล่/แขน และข้อมือขณะทำงาน การบิดหรือหมุนคอขณะทำงาน นอกจากนั้นยังมีแนวทางเกี่ยวกับลักษณะการทำงาน ประกอบด้วย การยกวัตถุที่มีน้ำหนักมาก การลดระยะเวลาการทำงาน และการลดการออกแรงสูงสุดด้วยมือข้างเดียว มาตรการในการจัดการความเสี่ยงที่ได้จากการศึกษาระยะนี้เน้นการแก้ไขโดยไม่กระทบต่อการทำงานของผู้ปฏิบัติงาน ทำได้ง่ายและใช้ต้นทุนต่ำ มีรูปภาพประกอบคำอธิบายเพื่อความเข้าใจและปฏิบัติตามได้ง่ายมากขึ้น เมื่อได้มาตรการในการจัดการความเสี่ยงเพื่อลดสาเหตุการเกิดความผิดปกติของระบบโครงร่าง และกล้ามเนื้อ แล้วผู้วิจัยได้นำไปให้ผู้เชี่ยวชาญด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยและด้านการประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้านทำการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยการหาค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) พบว่า ขั้นตอนการจับสัตว์น้ำ และการคัดแยกสัตว์น้ำมีค่าดัชนีความสอดคล้อง เท่ากับ 1 ส่วนขั้นตอนการขนถ่ายสัตว์น้ำมีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 0.9 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่สามารถนำไปใช้เป็นมาตรการในการจัดการความเสี่ยงได้ ระยะที่ 3 การพัฒนาโปรแกรมประยุกต์ทางด้านการยศาสตร์สำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ของผู้ประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้าน ในระยะนี้เป็นการนำเครื่องมือ QEC for fishermen (ระยะที่ 1)และ มาตรการในการจัดการความเสี่ยงเพื่อลดสาเหตุการเกิดความผิดปกติของระบบโครงร่าง และกล้ามเนื้อ (ระยะที่ 2) มาพัฒนาเป็นโปรแกรมประยุกต์ซึ่งมีชื่อว่า โปรแกรมการยศาสตร์อาชีวอนามัยสำหรับชาวประมง (QEC for Fishermen) ซึ่งอยู่ในรูปแบบของ Line chatbot บนแอปพลิเคชัน Line มีการนำไปให้กลุ่มตัวอย่างทดลองใช้ โดยมีการติดตามและบันทึกผลความรู้สึกผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อหลังการใช้งานโปรแกรมพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความรู้สึกผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อบริเวณหลังส่วนบน หลังส่วนล่าง บ่า/ไหล่ ข้อศอก/แขน มือ/ข้อมือ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p-value < 0.05 นอกจากนั้นผู้วิจัยได้ศึกษาความพึงพอใจหลังการใช้งานโปรแกรม ในด้านความง่ายต่อการใช้งานระบบ (Usability Test) มีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านการทำงานได้ตามฟังก์ชันงานของระบบ (Function Test) มีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และด้านการตรงต่อความต้องการของผู้ใช้ระบบ (Functional Requirement Test) มีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด สรุปผลการศึกษาครั้งนี้ทำให้ผู้ประกอบอาชีพชาวประมงพื้นบ้านมีเครื่องมือในการประเมินการยศาสตร์การทำงานด้วยตนเองที่มีความสะดวก และทันสมัย นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องมือเป็นแนวทางในการจัดการความเสี่ยง และสามารถสร้างความตระหนักเกี่ยวกับการยศาสตร์การทำงานอย่างปลอดภัยส่งผลให้ความผิดปกติของระบบโครงร่าง และกล้ามเนื้อลดลงได้

THE FACTOR ANALYSIS OF CORE COMPETENCY FOR PUBLIC HEALTH TECHNICAL OFFICER WORKING IN PRIMARY CARE UNITS TO PREVENT THE SPREAD OF CORONAVIRUS DISEASE 2019 IN CHONBURI PROVINCE

Fri, 01 Jan 0012 00:00:00 GMT

Title: THE FACTOR ANALYSIS OF CORE COMPETENCY FOR PUBLIC HEALTH TECHNICAL OFFICER WORKING IN PRIMARY CARE UNITS TO PREVENT THE SPREAD OF CORONAVIRUS DISEASE 2019 IN CHONBURI PROVINCE; การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของนักวิชาการสาธารณสุขที่ปฏิบัติงานในหน่วยบริการปฐมภูมิ เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในจังหวัดชลบุรี Abstract: This quantitative research to study analysis of competency of public health academics working in primary care units. To prevent the spread of coronavirus disease 2019 from a sample size of 230 people, data was collected in June 2023 using an online questionnaire. Analyze data Using descriptive statistics and confirmatory factor analysis. (Confirmatory factor analysis) The results of the study found that the sample group to be 79.57% female, with an average age of 35.8 years (S.D. = 10.1), 93.48% graduated with a bachelor's degree, 73.91% held operational positions, and had an average work experience of 11.6. years (S.D. = 11.5) has knowledge competency at a high level [mean is 4.19 (S.D. = 0.25)] skill competency at the highest level [mean is 4.21 (S.D. = 0.26)] and competency in individual characteristics at the highest level [mean is 4.45 (S.D. = 0.31)] The analysis of the competency components of public health academics found that there were 3 main components: knowledge, with weight values for the components of Knowledge of disease epidemiology was equal to 0.92, analysis and planning was equal to 0.93, and public health administration was equal to 0.55. Skills had a weight for the components of public health services equal to 0.76, health information management equal to 0.87, coordination and teamwork equal to 0.87. and the use of technology and innovation is equal to 0.91 Personal characteristics The weight of the personal characteristics was 0.64, the interaction characteristics were 0.83, and the professional ethics characteristics were 0.76, which was appropriate at a high level (KMO = 0.70) and the Bartlett's Test of Sphericity was P < 0.001. Public health academics who practice in Primary care units to prevent the spread of coronavirus disease 2019 in Chonburi Province should have three competencies: knowledge, skills, and personal characteristics.; การวิจัยเชิงปริมาณในครั้งนี้เพื่อศึกษา การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของนักวิชาการสาธารณสุขที่ปฏิบัติงานในหน่วยบริการปฐมภูมิ เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคไวรัสโคโรนา 2019 จากกลุ่มตัวอย่างคือ จำนวน 230 คน เก็บข้อมูลในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 ด้วยแบบสอบถามออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory factor analysis) ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่าง พบว่า เป็นเพศหญิง ร้อยละ 79.57 มีอายุเฉลี่ย 35.8 ปี (S.D. = 10.1) สำเร็จการการศึกษาในระดับปริญญาตรี ร้อยละ 93.48 ตำแหน่งระดับปฏิบัติการร้อยละ 73.91 มีประสบการณ์ในการปฏิบัติงานเฉลี่ย 11.6 ปี (S.D. = 11.5) มีสมรรถนะด้านความรู้อยู่ในระดับมาก [ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.19 (S.D. = 0.25)] สมรรถนะด้านทักษะ อยู่ในระดับมากที่สุด [ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.21 (S.D. = 0.26)] และสมรรถนะด้านคุณลักษณะเฉพาะของบุคคล อยู่ในระดับมากที่สุด [ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.45 (S.D. = 0.31)] การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของนักวิชาการสาธารณสุข พบว่า มี 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ ด้านความรู้ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบของ ความรู้ระบาดวิทยาของโรค เท่า กับ 0.92 การวิเคราะห์และวางแผนเท่ากับ 0.93 และการบริหารสาธารณสุขเท่ากับ 0.55 ด้านทักษะมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบของการบริการด้านสาธารณสุขเท่ากับ 0.76 การจัดการข้อมูลสุขภาพ เท่ากับ 0.87 การประสานงานและการทำงานเป็นทีม เท่ากับ 0.87 และการใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรม เท่ากับ 0.91 ด้านคุณลักษณะส่วนบุคคล มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบของคุณลักษณะด้านบุคคลเท่ากับ 0.64 คุณลักษณะด้านปฏิสัมพันธ์เท่ากับ 0.83 และด้านคุณลักษณะด้านจรรยาบรรณวิชาชีพเท่ากับ 0.76 มีความเหมาะสมในระดับมาก (KMO = 0.70) และค่า Bartlett’s Test of Sphericity มี P < 0.001 นักวิชาการสาธารณสุขที่ปฏิบัติในหน่วยบริการปฐมภูมิเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในจังหวัดชลบุรี ควรมีสมรรถนะ 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านคุณลักษณะส่วนบุคคล

KNOWLEDGE AND ATTITUDE WITH PREVENTIVE BEHAVIORS ON CORONAVIRUS INFECTION 2019 (COVID-19) OF VILLAGE HEALTH VOLUNTEERS DURING WORKING AT KOHCHAN DISTRICT IN CHONBURI PROVINCE

Fri, 01 Jan 0012 00:00:00 GMT

Title: KNOWLEDGE AND ATTITUDE WITH PREVENTIVE BEHAVIORS ON CORONAVIRUS INFECTION 2019 (COVID-19) OF VILLAGE HEALTH VOLUNTEERS DURING WORKING AT KOHCHAN DISTRICT IN CHONBURI PROVINCE; ความรู้และทัศนคติกับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ในการปฏิบัติงานของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี Abstract: This descriptive study aims to study the relationship between general information. Knowledge and attitude and behavior to protect oneself from coronavirus disease 2019 in the work of village health volunteers. KohChan District Chonburi Province The sample group consisted of 239 people. The instrument used was a knowledge questionnaire. Attitudes regarding Coronavirus Disease 2019 and self-protective behavior regarding Coronavirus Disease 2019 had confidence values of 0.870 (KR-20), 0.912, and 0.808, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics. Chi-square test statistic and Pearson correlation statistic. Education level related with the prevention behavior of village health volunteers (VHV) at significant at p-value < 0.05 (p-value = 0.010). Work experience had positive correlation in very low level with the prevention behavior of VHV at significant at p-value < 0.05 (r = 0.120, p-value = 0.036). Knowledge about COVID-19 and attitude about COVID-19 had positive correlation in low level with the prevention behavior of VHV at significant at p-value < 0.05 (r = 0.220, p-value = 0.001), (r = 0.257, p-value < 0.001), respectively. This study finding the most of samples had information channel about COVID-19 such as social media, internet therefore suggest relevant agencies developed communication between people in each area, promoted work practices with technology through social media/internet to achieve the fastest and most accurate results in order to have timely awareness of events in emergency situations.; การศึกษาเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลทั่วไป ความรู้และทัศนคติ กับพฤติกรรมป้องกันตนเองจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในการปฏิบัติงานของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 239 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามความรู้ ทัศนคติเกี่ยวกับโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และพฤติกรรมการป้องกันตนเองโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 มีค่าความเชื่อมั่น 0.870, 0.912 และ 0.808 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบไค-สแควร์และสถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่าระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (p-value = 0.010) ประสบการณ์การปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำมากกับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (r = 0.120, p-value = 0.036) ความรู้เกี่ยวกับโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำกับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (r = 0.220, p-value = 0.001) และทัศนคติเกี่ยวกับโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำกับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (r = 0.257, p-value < 0.001) จากผลการศึกษาที่พบว่า อสม. ส่วนใหญ่รับข้อมูลข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์/อินเทอร์เน็ต จึงแนะนำให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องส่งเสริมการปฏิบัติงานด้วยเทคโนโลยีมากขึ้นเพื่อให้รวดเร็วทันต่อเหตุการณ์ในสถานการณ์ฉุกเฉินได้