http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/50 Faculty of Engineering / คณะวิศวกรรมศาสตร์ Sat, 09 Nov 2024 12:40:48 GMT 2024-11-09T12:40:48Z http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/1093 Title: Development of Clostridium cochlearium by UV-Mutation technique and the construction of a prototype bioreactor with conditions control system via the internet of things for biobutanol production.; การพัฒนา Clostridium cochlearium โดยใช้วิธีกลายพันธุ์ด้วยแสงยูวี และการสร้างถังปฏิกรณ์ชีวภาพต้นแบบ พร้อมระบบควบคุมสภาวะผ่านระบบอินเตอร์เน็ตของสรรพสิ่งสำหรับการผลิต บิวทานอลทางชีวภาพ Abstract:           This research intended to develop Clostridium cochlearium to increase butanol producibility and to design to build a bioreactor controlled by the Internet of Things (IoT) system which is specific to biobutanol production. The C. cochlearium was mutated by using UV irradiation in exposure time of 0, 15, 30, 45, 60, 75, and 90 sec., respectively. It was found that at 45 and 60 sec of UV exposure had the largest among of survival colonies., The 96 isolates of mutant were tested for butanol tolerance. The highest concentration of butanol that mutant can survive was at 2.8 %v/v and 6 isolates were selected, namely 45-20, 45-21, 60-12, 60-16, 60-17, and 60-25. Mutants and wild type were tested for the production of organic solvents including, acetone, butanol, and ethanol by GC-MS. It found that isolate 45-20 showed the highest butanol production, followed by 45-21, 60-16, 60-12, 60-17, wild type and 60-25 which were able to produce butanol at the concentrations of 1.7302, 1.0263, 0.8116, 0.7233, 0.5986, 0.1085 and 0.0081 g/L respectively, The highest concentrations of ethanol was also produced by isolate 45-20 at the concentration of 1.5197 g/L, While the highest concentrations of acetone was produced by the wild type at the concentration of 0.3852 g/L. The specific growth rate at 6 isolates was determined, it showed that the 60-12 has the highest specific growth followed by 60-16, 60-17, 45-21, 60-25, 45-20 and wild type respectively, as same as the trend of substrate consumption. Mutant 45-20 was selected for production of butanol in 10 liters of bioreactor which was designed and built for the prototype with temperature, pH, and anaerobic conditions control. The bioreactor conditions were controlled and viewed in real-time with the NETPIE cloud platform, and data was collected on Google sheets with the programming commands in Google Apps Script. The fermentation result showed that the highest butanol produced was observed at 120 hrs. with butanol concentration of  29.65 g/L, and the highest ethanol production showed at 264 hrs. with 11.30 g/L. Whereas acetone was founded low than 0.001 g/L. In the part of controlling system, it was found that the system was able to control temperature into setpoint. of 30 degrees Celsius, The pH value was adjusted only once to obtain the pH at 6.41 to 7.50 until 194 hrs. then the control system did not respond. Anaerobic control was performed manually. The data collection and feed view system by NETPIE and Google Sheets can be used effectively. However, if this research is further developed, it can be applied as a model and prototype for the development of the bio-industry in the future.;           งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อพัฒนา Clostridium cochlearium ให้มีความสามารถในการผลิตสารบิวทานอลได้มากขึ้นและเพื่อสร้างถังปฏิกรณ์ชีวภาพที่ใช้ระบบควบคุมแบบอินเตอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) ที่มีความจำเพาะต่อกระบวนการผลิตบิวทานอลทางชีวภาพ โดยได้นำเชื้อ C. cochlearium มาทำให้เกิดการกลายพันธุ์โดยใช้แสงยูวี ซึ่งมีระยะเวลาในการสาดแสงยูวีไปยังเชื้อเป็นระยะเวลา 0, 15, 30, 45, 60, 75 และ 90 วินาที ตามลำดับ พบว่าที่เวลาการแสงยูวี 45 และ 60 วินาที มีจำนวนโคโลนีที่สามารถอยู่รอดมากที่สุด จากนั้นทดสอบความทนต่อบิวทานอลของเชื้อกลายพันธุ์จำนวน 96 ไอโซเลท พบว่าเชื้อกลายพันธุ์สามารถเจริญเติบโตได้บนอาหารที่มีบิวทา-นอลร้อยละ 2.8 จึงได้ทำการคัดเลือกเชื้อกลายพันธุ์มาจำนวน 6 ไอโซเลท ซึ่งได้แก่ ไอโซเลทรหัส 45-20, 45-21, 60-12, 60-16, 60-17 และ 60-25 จากนั้นจึงนำเชื้อกลายพันธุ์ทั้ง 6 ไอโซเลท ไปทำการทดสอบการผลิตสารละลายอินทรีย์ได้แก่ อะซิโตน บิวทานอลและเอทานอลในขวดทดลองเทียบกับเชื้อสายพันธุ์ดั้งเดิมและวิเคราะห์ผลด้วยเครื่อง GC-MS พบว่าเชื้อที่สามารถผลิตบิวทานอลได้ความเข้มข้นสูงสุดได้แก่เชื้อกลายพันธุ์ 45-20 รองลงมาคือเชื้อกลายพันธุ์ 45-21, 60-16, 60-12, 60-17, เชื้อสายพันธุ์ดั้งเดิม และ 60-25 ตามลำดับ ซึ่งสามารถผลิตบิวทานอลได้ที่ความเข้มข้น 1.7302, 1.0263, 0.8116, 0.7233, 0.5986, 0.1085 และ 0.0081 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ นอกจากนั้นยังพบว่าเชื้อที่สามารถผลิตเอทานอลได้ความเข้มข้นสูงสุดคือเชื้อกลายพันธุ์ 45-20 ซึ่งสามารถผลิตเอ-ทานอลได้ที่ความเข้มข้น 1.5197 กรัมต่อลิตร ส่วนเชื้อที่สามารถผลิตอะซิโตได้ความเข้มข้นสูงที่สุดคือเชื้อสายพันธุ์ดั้งเดิม ซึ่งสามารถผลิตอะซิโตนได้ความเข้มข้น 0.3852 กรัมต่อลิตร ทั้งนี้จากการศึกษาอัตราการเจริญเติบโตของเชื้อกลายพันธุ์ทั้ง 6 ไอโซเลท พบว่าเชื้อกลายพันธุ์รหัส 60-12 มีอัตราการเจริญเติบโตสูงที่สุดรองลงมาคือเชื้อกลายพันธุ์รหัส 60-16, 60-17, 45-21, 60-25, 45-20 และเชื้อสายพันธุ์ดั้งเดิม ตามลำดับ และพบว่าการใช้สารตั้งต้นก็แปรผันตรงกับอัตราการเจริญเติบโตของเชื้อ จากนั้นนำเชื้อกลายพันธุ์ 45-20 ไปทำการทดสอบการผลิตบิวทานอลในเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพที่ได้ทำการออกแบบและสร้างขึ้นปริมาตร 10 ลิตร พร้อมระบบควบคุมสภาวะได้แก่ อุณหภูมิ ค่าความเป็นกรด-ด่างและสภาวะไร้ออกซิเจน มีการควบคุมและดูผลสภาวะแบบ Real-time ด้วยระบบ NETPIE มีการจัดเก็บข้อมูลสภาวะบน Google sheet ที่มีการเขียนโปรแกรมสั่งการบน Google Apps Script ผลพบว่าที่เวลาการหมักชั่วโมงที่ 120 มีการผลิตบิวทานอลได้มากที่สุดเท่ากับ 29.65 กรัมต่อลิตร และมีการผลิตเอทานอลสูงที่สุด ณ ชั่วโมงที่ 264 เท่ากับ 11.30 กรัมต่อลิตร ส่วนอะซิโตนพบว่ามีการผลิตที่ต่ำกว่า 0.0078 กรัมต่อลิตร ในการควบคุมสภาวะของระบบพบว่าระบบมีการควบคุมอุณหภูมิได้ตามเป้าหมาย คือ 30 องศาเซลเซียส ส่วนค่าความเป็นกรด-ด่างมีการปรับค่าเพียงหนึ่งครั้งโดยระดับความเป็นกรด-ด่างอยู่ในช่วงที่กำหนดคือ 6.41 ถึง 7.50 ได้ยาวถึงชั่วโมงที่ 194 การควบคุมสภาวะไร้ออกซิเจนเป็นการควบคุมด้วยตนเอง ในส่วนของระบบจัดเก็บข้อมูลและระบบรายงานผลด้วยระบบ NETPIE และ Google sheet สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตามหากมีการพัฒนางานวิจัยนี้ต่อไปในอนาคตจะสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการเป็นต้นแบบเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมชีวภาพได้เป็นอย่างดียิ่ง Mon, 01 Jan 0020 00:00:00 GMT http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/1093 0020-01-01T00:00:00Z http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/1000 Title: IMPROVEMENT OF BIOBUTANOL PRODUCTION OF PARACLOSTRIDIUM BIFERMENTANS COMBINED WITH AGRICULTURAL  WASTE AS SUBSTRATE AND THE DEVELOPMENT OF AN AUTO BIOREACTOR SAMPLE COLLECTING SYSTEM CONTROLLED VIA THE INTERNET OF THINGS.; การพัฒนาการผลิตบิวทานอลทางชีวภาพด้วยเชื้อ Paraclostridium bifermentans ร่วมกับการใช้สารตั้งต้นจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร และการพัฒนาชุดเก็บตัวอย่างเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพโดยควบคุมผ่านอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง Abstract: This research aims to improve biobutanol production of Paraclostridium bifermentans combined with agricultural waste (sugarcane bagasse, pineapple peels, and watermelon peels) as substrate, develop an auto bioreactor sample collecting system and develop an anaerobic condition controlling system controlled via the Internet of Things. It was found that treating bagasse with a sodium hydroxide solution reduced the lignin content from 19.78 ± 0.48% to 9.44 ± 0.54%. This treatment also transformed the bagasse into amorphous cellulose, which can be easily converted to reducing sugar. Using the steam hydrolysis method for 6 cycles, the concentrations of reducing sugar obtained were 23.20, 25.32, 22.92, 22.16, 19.00, and 16.55 g/L, respectively. Hydrolysis of pineapple and watermelon peels yielded reducing sugar concentrations of 23.74 and 30.19 g/L, respectively, when fermented in an Erlenmeyer flask with a working volume of 500 mL by using Paraclostridium bifermentans cultures. Wildtype (WT) and mutant strains 45-20, 45-21, 60-12, 60-17, and 60-25 were tested in 5 days under anaerobic conditions, the temperature was 30 °C, and the pH was controlled between 6.5 to 7.5, the results show that mutant strains 45-20. The fermentation of reducing sugars from pineapple peels with the mutant strain produced acetone, butanol and ethanol being 4.1989, 19.0010, and 13.8005 g/L, respectively. The acetone, butanol, and ethanol yields were 0.2160, 0.9774, and 0.7099, respectively. The development of an automatic sampler and an anaerobic control system, when used with a bioreactor, proved to be efficient. The systems collect samples every hour during fermentation, notify users through the Line Notify system, record fermentation conditions on Google Sheets via the IFTTT platform, and show these data on NETPIE2020. The anaerobic conditions in the bioreactor were always maintained for a 16-day fermentation period. When the mutant strain 45-20 was scaled up to 10 litres of fermentation in a bioreactor under anaerobic conditions, the temperature was 30 °C, the pH was controlled between 6.5 to 7.5, and it produced the highest concentrations of butanol, followed by ethanol and acetone. The concentrations were 30.0680, 10.9794, and 10.2913 g/L. At 120, 318, and 318 hours, respectively. The acetone, butanol, and ethanol yields were 8.6993, 25.4167, and 9.2810, respectively.; งานวิจัยฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อพัฒนากระบวนการผลิตบิวทานอลทางชีวภาพด้วยเชื้อ Paraclostridium bifermentans ร่วมกับการใช้สารตั้งต้นจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรทั้ง 3 ชนิด คือ ชานอ้อย เปลือกสับปะรด และเปลือกแตงโม และพัฒนาเครื่องเก็บตัวอย่างอัตโนมัติรวมทั้งระบบควบคุมสภาวะไร้ออกซิเจนเพื่อนำมาใช้งานร่วมกับเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพโดยควบคุมผ่านอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง พบว่า ชานอ้อยที่ถูกปรับสภาพด้วยสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ มีปริมาณลิกนินก่อนและหลังปรับสภาพเท่ากับ 19.78 ± 0.48% และ 9.44 ± 0.54% อีกทั้งยังส่งผลให้ชานอ้อยเกิดเป็น amorphous cellulose ที่สามารถเปลี่ยนไปเป็นน้ำตาลรีดิวซ์ได้ง่าย เมื่อนำเข้าสู่กระบวนการไฮโดรไลซิสด้วยวิธี steam hydrolysis จำนวน 6 รอบ พบว่า มีปริมาณความเข้มข้นของน้ำตาลรีดิวซ์เท่ากับ 23.20, 25.32, 22.92, 22.16, 19.00 และ 16.55 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ ในส่วนของการไฮโดรไลซิสเปลือกสับปะรดและเปลือกแตงโม มีความเข้มข้นของน้ำตาลรีดิวซ์เท่ากับ 23.74 และ 30.19 กรัมต่อลิตร เมื่อนำไปหมักในขวดรูปชมพู่ เพื่อทดสอบความสามารถในการผลิตอะซิโตน บิวทานอล และเอทานอลด้วยเชื้อ Paraclostridium bifermentans ทั้งสายพันธุ์ดั้งเดิม และเชื้อกลายพันธุ์รหัส 45-20, 45-21, 60-12, 60-17 และ 60-25 จากน้ำตาลรีดิวซ์ที่แตกต่างกันทั้ง 3 ชนิด และใช้เชื้อสายพันธุ์ดั้งเดิมซึ่งหมักด้วยน้ำตาลกลูโคสชนิดผงเป็นตัวควบคุม ดำเนินการหมักภายใต้สภาวะไร้ออกซิเจน อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส และควบคุมค่าความเป็นกรด - ด่างระหว่าง 6.5 ถึง 7.5 เวลาในการหมัก 5 วัน พบว่า เชื้อกลายพันธุ์รหัส 45-20 จากการหมักด้วยน้ำตาลรีดิวซ์จากเปลือกสับปะรด มีความสามารถผลิตอะซิโตน บิวทานอล และเอทานอลได้สูงที่สุด คือ 4.1989, 19.0010 และ 13.8005 กรัมต่อลิตร มีผลได้ของอะซิโตน บิวทานอล และเอทานอล เท่ากับ 0.2160, 0.9774 และ 0.7099 ตามลำดับ การพัฒนาเครื่องเก็บตัวอย่างอัตโนมัติและระบบควบคุมสภาวะไร้ออกซิเจน เมื่อนำมาใช้งานร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพ พบว่า สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งสองระบบ ทั้งในส่วนการเก็บตัวอย่างทุก 1 ชั่วโมงตลอดเวลาการหมัก แจ้งเตือนผู้ใช้งานผ่านระบบ Line notify การบันทึกสภาวะการหมักบน Google sheets ผ่าน IFTTT Platform และการแสดงข้อมูลบน NETPIE2020 อีกทั้งยังสามารถควบคุมให้เกิดสภาวะไร้ออกซิเจนในถังปฏิกรณ์ชีวภาพได้ตลอดระยะเวลาการหมัก 16 วัน  เมื่อนำเชื้อกลายพันธุ์รหัส 45-20 เพิ่มขนาดการหมักในถังปฏิกรณ์ชีวภาพ 10 ลิตร ในสภาวะไร้ออกซิเจน อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส ควบคุมค่าความเป็นกรด - ด่างระหว่าง 6.5 ถึง 7.5 เวลาในการหมัก 16 วัน พบว่า ผลิตบิวทานอลได้ความเข้มข้นสูงที่สุด รองลงมา คือ สารละลายเอทานอล และสารละลายอะซิโตน มีความเข้มข้นเท่ากับ 30.0680, 10.9794 และ 10.2913 กรัมต่อลิตร ณ ชั่วโมงที่ 120, 318 และ 318 มีผลได้ (yield) ของอะซิโตน บิวทานอล และเอทานอล เท่ากับ 8.6993, 25.4167 และ 9.2810 ตามลำดับ Thu, 01 Jan 0005 00:00:00 GMT http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/1000 0005-01-01T00:00:00Z http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/967 Title: COASTAL VULNERABILITY INDEX OF MAJOR LITTORAL CELL OF THE UPPER GULF OF THAILAND; ดัชนีความเปราะบางชายฝั่งของระบบกลุ่มหาดอ่าวไทยตอนบน   Abstract: This research aims to investigate Coastal Vulnerability Index of Major Littoral Cell of the Upper Gulf of Thailand. It employs geographical information systems to analyze and identify vulnerable areas along the coastline at different levels. Additionally, the study aims to analyze variables that influence the vulnerability levels of the coastal areas, which were divided into five categories, ranging from very low vulnerability (level 1) to very high vulnerability (level 5). The study considered seven variables that influence vulnerability, including coastal slope, shoreline change rate, significant wave height, mean sea level rise, land use, population density, and mangrove forest width. Results form this study indicates that the majority of the coastline has a very low vulnerability level, covering an area of approximately 42.19 square kilometers (41.5% of the total area). The next level is high vulnerability, covering an area of 19.60 square kilometers (19.3% of the total area). The moderate vulnerability level covers approximately 15.85 square kilometers (15.6% of the total area). The low vulnerability level covers an area of about 14.04 square kilometers (13.8% of the total area). Lastly, the very high vulnerability level covers an area of 9.88 square kilometers (9.7% of the total area). The variables that have the most influence on the high vulnerability level are population density, width of mangrove forest and land use, respectively. In addition, this research has proposed a method for calculating Relative Coastal Vulnerability Index, which is considered another tool to incorporate data for presenting guidelines in the prevention and restoration of vulnerable coastal areas.; การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาดัชนีความเปราะบางชายฝั่งของระบบกลุ่มหาดอ่าวไทยตอนบน โดยประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เข้ามาช่วยในการวิเคราะห์หาพื้นที่เปราะบางชายฝั่งแต่ละระดับ พร้อมทั้งวิเคราะห์ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อระดับความเปราะบางชายฝั่ง โดยแบ่งระดับความเปราะบางออกเป็น 5 ระดับ ตั้งแต่ระดับความเปราะบางต่ำมาก (ระดับ 1) ถึงระดับความเปราะบางสูงมาก (ระดับ 5) โดยพิจารณาตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อระดับความเปราะบาง 7 ตัวแปร ประกอบด้วย ความลาดชันชายฝั่ง อัตราการเปลี่ยนแปลงชายฝั่ง ความสูงคลื่นนัยสำคัญเฉลี่ย พิสัยน้ำขึ้นน้ำลงเฉลี่ย การใช้ประโยชน์ที่ดิน ความหนาแน่นของประชากร และความกว้างของป่าชายเลน  ผลจากการศึกษาพบว่า ชายฝั่งส่วนใหญ่มีระดับความเปราะบางต่ำมาก มีพื้นที่โดยรวม 42.19 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็นร้อยละ 41.5 ของพื้นที่) รองลงมาคือ ระดับความปราะบางสูง มีพื้นที่โดยรวม 19.60 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็นร้อยละ 19.3 ของพื้นที่) ระดับความปราะบางปานกลาง มีพื้นที่โดยรวม 15.85 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็นร้อยละ 15.6 ของพื้นที่) ระดับความปราะบางต่ำ มีพื้นที่โดยรวม 14.04 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็นร้อยละ 13.8 ของพื้นที่) ระดับความปราะบางสูงมาก มีพื้นที่โดยรวม 9.88 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็นร้อยละ 9.7 ของพื้นที่) สำหรับตัวแปรที่มีอิทธิพลสูงสุดต่อความเปราะบางสูงมากของพื้นที่ชายฝั่ง 3 ลำดับแรก ได้แก่ ความหนาแน่นของประชากร ความกว้างของป่าชายเลน และการใช้ประโยชน์ที่ดิน ตามลำดับ นอกจากนี้งานวิจัยนี้ได้นำเสนอวิธีการหาดัชนีความเปราะบางสัมพัทธ์ ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งเครื่องมือช่วยเพื่อนำข้อมูลไปประกอบการนำเสนอแนวทางในการป้องกันและฟื้นฟูพื้นที่ชายฝั่งที่เปราะบาง Fri, 01 Jan 0012 00:00:00 GMT http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/967 0012-01-01T00:00:00Z http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/966 Title: STUDY OF AUTOMOTIVE TIRES INVENTORY MANAGEMENT POLICY A CASE STUDY OF SALES AND REPLACEMENT SERVICE SHOP; การศึกษานโยบายการจัดการสินค้าคงคลังประเภทยางรถยนต์ กรณีศึกษาร้านบริการขายและเปลี่ยนยางรถยนต์ Abstract: This research investigates the impact of the tire age on customer purchasing decisions and the effectiveness of a suitable model for inventory management under uncertain with known probability distribution of demand quantities per time period. The study utilized data from a case study of an automotive tire service providers. A survey of customer opinions revealed that 91% of respondents consider the age of tires as a crucial factor in their purchasing decisions. Specifically, customers may still consider purchasing tires with an age exceeding 13 weeks if an average price reduction of 18.20% of their sale prices. The analysis of cost and service level indicated that the (T, S, s) is the appropriate inventory control model for the tires, namely models R401 and R702, which are the selected products for this study. Values of parameters were determined to be T = 3 weeks, S = 588 units, s = 520 units for R401 and T = 2 weeks, S = 419 units, s = 280 units for R702. Subsequent analysis of periodic review policy using Monte Carlo simulation under the assumption that tire age affects purchasing decisions indicated that each tire batch for no more than 8 and 9 weeks for R401 and R702, respectively, thus, did not adversely impact profitability and service levels. In conclusion, result of this study shows that the tire age significantly influences customer purchasing decisions. To persuade customers to consider buying the tires with aged exceeding 13 weeks, businesses may need to compensate with supplementary services or price reductions. However, an appropriate inventory control policy could lead to turnover of tires that align with demand patterns and shorten storage durations. Therefore, additional costs that could negatively impact profits can be avoided.; งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลกระทบของอายุผลิตภัณฑ์ประเภทยางรถยนต์ต่อการพิจารณาซื้อของลูกค้าและประสิทธิผลของตัวแบบที่เหมาะสมต่อการจัดการสินค้าคงคลังภายใต้เงื่อนไขความต้องการไม่แน่นอนแต่สามารถวิเคราะห์บ่งชี้รูปแบบการแจกแจงของปริมาณความต้องการต่อหน่วยเวลาได้ โดยใช้ข้อมูลของสถานประกอบการผู้ให้บริการขายและเปลี่ยนยางรถยนต์เป็นกรณีศึกษา จากการสำรวจความคิดเห็นของตัวอย่างลูกค้าที่เป็นผู้พิจารณาซื้อยางรถยนต์พบว่าร้อยละ 91 ของผู้ตอบแบบสอบถามระบุว่าอายุยางรถยนต์จะส่งผลต่อการตัดสินใจโดยจะพิจารณาซื้อยางรถยนต์ที่มีอายุมากกว่า 13 สัปดาห์ก็ต่อเมื่อมีการลดราคาโดยเฉลี่ยร้อยละ 18.20 ของราคายางที่กำหนดไว้ และจากการวิเคราะห์ด้านต้นทุนและระดับบริการของผลิตภัณฑ์ของงานวิจัยซึ่งได้แก่ยางรถยนต์รุ่น R401 และ R702 พบว่า (T, S, s) เป็นตัวแบบที่เหมาะสมกับการจัดการโดยมีค่า T = 3 สัปดาห์ ค่า S = 588 เส้น s = 520 เส้น และ T = 2 สัปดาห์ S = 419 เส้น s = 280 เส้น สำหรับรุ่น R401 และ R702 ตามลำดับ ผลจากการวิเคราะห์ด้วยการจำลองสถานการณ์แบบมอนติคาร์โลภายใต้เงื่อนไขอายุยางส่งผลต่อการพิจารณาซื้อบ่งชี้ว่าส่งผลให้ยางแต่ละล็อตที่สั่งเข้ามาจะถูกจัดเก็บนานที่สุดไม่เกิน 8 สัปดาห์ และ 9 สัปดาห์ สำหรับรุ่น R401 และ R702 ตามลำดับ ซึ่งไม่เกิน 13 สัปดาห์จึงไม่ส่งผลกระทบต่อกำไรและระดับบริการ เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ตัวแบบนี้โดยไม่พิจารณาปัจจัยด้านอายุยางรถยนต์ จากผลการศึกษาจึงสรุปได้ว่าอายุยางรถยนต์เป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อการพิจารณาซื้อของลูกค้าโดยผู้ประกอบการอาจต้องชดเชยด้วยการบริการเสริมหรือลดราคาหากยางรถยนต์มีอายุนานเกิน 13 สัปดาห์ซึ่งอาจส่งผลให้กำไรลดลง แต่ด้วยการจัดการสินค้าคงคลังที่เหมาะสมจะทำให้อัตราการหมุนเวียนของยางที่จัดเก็บสอดคล้องกับความต้องการจึงทำให้ระยะเวลาการจัดเก็บสั้น และสามารถหลีกเลี่ยงต้นทุนส่วนเพิ่มที่จะส่งผลให้กำไรลดลงได้ Fri, 01 Jan 0012 00:00:00 GMT http://ir.buu.ac.th/dspace/handle/1513/966 0012-01-01T00:00:00Z