DSpace Collection: Faculty of College of Research Methodology and Cognitive Science / วิทยาลัยวิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา

REDUCTION OF SMOKING AND CIGARETTE CRAVING IN SMOKING ADDICTION ADOLESCENTS BY USING TRANSCRANIAL DIRECT CURRENT STIMULATION WITH MINDFULNESS-BASED THERAPY PROGRAMS

2023-02-10T01:17:02Z

Title: REDUCTION OF SMOKING AND CIGARETTE CRAVING IN SMOKING ADDICTION ADOLESCENTS BY USING TRANSCRANIAL DIRECT CURRENT STIMULATION WITH MINDFULNESS-BASED THERAPY PROGRAMS; การลดการสูบบุหรี่และความอยากบุหรี่ในวัยรุ่นที่ติดบุหรี่ โดยใช้โปรแกรมการกระตุ้นสมองด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนร่วมกับสติบำบัด Abstract: The objectives of this research were to develop and to examine the effect of Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) with Mindfulness-Based Therapy Programs (MBTPs) for reducing the smoking and cigarette craving in smoking-addicted adolescents. The participants consisted of eighty smoking-addicted adolescents from a secondary school in Chonburi province; they were randomly assigned to a control group who received no intervention program, to experimental group 1 who received the Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) with Mindfulness-Based Therapy Programs, to experimental group 2 who received only Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) program, and to experimental group 3 who received only the Mindfulness-Based Therapy program. Research instruments included 1) Questionnaire of Smoking Urges, 2) Breathalyzer carbon monoxide meter (BCO), and 3) Urine nicotine kit. The 5-day tDCS with MBTPs consisted of two activities: 1) 30-minute mindfulness activities and 2) Brain stimulation using a 20-minute mild electrical current. Data were analyzed by descriptive statistics, dependent t-test, Wilcoxon-signed rank test, Kruskal-Wallis test, and one-way ANOVA. The results revealed that, after training, the mean scores of cigarette craving, BCO level, the urine nicotine level, and the number of smoked cigarettes in the three experimental groups exhibited a significant decrease when compared to the scores before the experiment (p<.001). Moreover, it was found that, after training, experimental group 3 had BCO level mean scores lower than that of experimental group 1 and experimental group 2 at a statistical significance level of .001.; การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมการกระตุ้นสมองด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนร่วมกับสติบำบัด สำหรับการลดการสูบบุหรี่และความอยากบุหรี่ในวัยรุ่นที่ติดบุหรี่ และศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการกระตุ้นสมองด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนร่วมกับสติบำบัดสำหรับการลดการสูบบุหรี่และความอยากบุหรี่ในวัยรุ่นที่ติดบุหรี่ กลุ่มตัวอย่างเป็นวัยรุ่นที่ติดบุหรี่ จากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 80 คน ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย สุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ไม่ได้รับโปรแกรมฯ (กลุ่มควบคุม) กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการกระตุ้นสมองด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนร่วมกับสติบำบัด (กลุ่มทดลองที่ 1) กลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการกระตุ้นสมองด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน (กลุ่มทดลองที่ 2) และกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมสติบำบัด (กลุ่มทดลองที่ 3) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบประเมินความอยากบุหรี่ 2) เครื่องวัดระดับค่าระดับคาร์บอนมอนอกไซด์ในลมหายใจออก และ 3) ชุดตรวจวัดค่านิโคตินในปัสสาวะ โปรแกรมการกระตุ้นสมองด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนร่วมกับสติบำบัด ประกอบด้วย 2 กิจกรรม คือ กิจกรรมสติบำบัด แบบกลุ่ม 30 นาที หลังจากนั้นทำกิจกรรมกระตุ้นสมองด้วยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนครั้งละ 20 นาที วันละ 1 ครั้ง รวม 5 วัน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน สถิติทดสอบที สถิติการทดสอบลําดับที่ โดยเครื่องหมายของวิลค็อกซัน สถิติการทดสอบของครัสคาล-วัลลิส และวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ผลการวิจัยปรากฏว่า คะแนนเฉลี่ยความอยากบุหรี่ ค่าเฉลี่ยระดับคาร์บอนมอนอกไซด์ในลมหายใจออก ค่าเฉลี่ยค่านิโคตินในปัสสาวะ และค่าเฉลี่ยจำนวนบุหรี่ที่สูบ หลังการทดลองในกลุ่มทดลองทั้ง 3 กลุ่ม ต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 นอกจากนี้ยังพบว่า หลังการทดลอง กลุ่มทดลองที่ 3 มีค่าเฉลี่ยระดับคาร์บอนมอนอกไซด์ในลมหายใจออกต่ำกว่ากลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 Description: Doctor Degree of Philosophy (Ph.D.); ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)

DEVELOPMENT OF SUICIDAL IDEATION DETECTION TESTS IN PATIENTS WITH DEPRESSIVE DISORDER: ELECTROENCEPHALOGRAM STUDY

2023-02-10T01:17:02Z

Title: DEVELOPMENT OF SUICIDAL IDEATION DETECTION TESTS IN PATIENTS WITH DEPRESSIVE DISORDER: ELECTROENCEPHALOGRAM STUDY; การพัฒนาชุดทดสอบเพื่อตรวจหาความคิดฆ่าตัวตายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า: การศึกษาคลื่นไฟฟ้าสมอง Abstract: The assessment of suicidal thoughts in depressed patients in the past has been limited in that it was subject to the decision of the assessors and therefore could be inaccurate. The purposes of the current study were to develop Dual-Process Tests for detecting suicidal ideation in depressed patients, and to construct a classification equation for predicting suicidal ideation. This study included both behavioral and electroencephalogram parameters. The sample consisted of 68 patients with depressive disorder who had different levels of suicidal ideation, aged 18-50 years. Research tools included computerized Dual-Process Tests, the Firestone assessment of self-destructive thoughts, and EEG recorders. ANOVA and MANOVA, discriminant analysis and multiple regression were adopted to test research hypotheses. The results showed that 1) The Dual-Process Tests were most suitable for use (M=3.74); 2) The response accuracy and D scores were significantly different at the .05 level; 3) The amplitude and latency of N200, P300, and alpha and beta waves were statistically different at the .05 level; 4) group classification equations successfully predicted for suicidal ideation by incorporating the amplitude of N200, the latency of P300 in congruence conditions, the D scores, and the relative power of the alpha wave. The variances were significantly explained by 81 percent from the given equations at the .01 level; 5) The Dual-Process Tests and the Firestone assessment of self-destructive thoughts had a high correlation (r=.78), significant at the .01 level; and 6) the Dual-Process Tests significantly predicted self-harm incidences or suicide attempts of the patients within three months at the .05 level. Thus, it can be concluded that the Dual Process Tests for detecting suicidal ideation in depressed patients had both congruent and predictive validities. ; การประเมินความคิดฆ่าตัวตายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่ผ่านมามีข้อจำกัด เพราะใช้การตัดสินใจของผู้ประเมินเป็นหลักทำให้มีความคลาดเคลื่อน ต้องใช้เวลารวบรวมข้อมูลทำให้ไม่สะดวกต่อการปฏิบัติ การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาชุดทดสอบสองกระบวนการสำหรับตรวจหาความคิดฆ่าตัวตายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าและสร้างสมการจำแนกกลุ่มทำนายความคิดฆ่าตัวตาย โดยศึกษาพฤติกรรมการตอบสนองร่วมกับคลื่นไฟฟ้าสมอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้ามีระดับความคิดฆ่าตัวตายแตกต่างกัน 3 กลุ่ม อายุ 18-50 ปี จำนวน 68 ราย เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมคอมพิวเตอร์ชุดทดสอบสองกระบวนการ แบบประเมินความคิดฆ่าตัวตายของไฟร์สโตน และเครื่องบันทึกคลื่นไฟฟ้าสมอง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวน สร้างสมการด้วยสถิติการวิเคราะห์จำแนก และสถิติถดถอยพหุเชิงเส้นอย่างง่ายเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) โปรแกรมคอมพิวเตอร์ชุดทดสอบสองกระบวนการมีความเหมาะสมสำหรับใช้งานมากที่สุด (M=3.74) 2) พฤติกรรมการตอบสนองด้านความถูกต้องในการจับคู่คำและคะแนน D มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ความสูงและความกว้างของคลื่นไฟฟ้าสมองสัมพันธ์กับเหตุการณ์ N200 P300 และพลังงานสัมพัทธ์คลื่นไฟฟ้าสมองแอลฟา และเบต้า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) สมการจำแนกกลุ่มทำนายความคิดฆ่าตัวตาย 4 ตัวแปร ได้แก่ ความสูงของ N200 ความกว้างของ P300 เงื่อนไขไม่สอดคล้อง คะแนน D และพลังงานสัมพัทธ์ของคลื่นไฟฟ้าสมองแอลฟา อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 81 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 5) ชุดทดสอบสองกระบวนการกับแบบประเมินความคิดฆ่าตัวตายของไฟร์สโตน มีความสัมพันธ์กันในระดับสูง (R=.78) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 6) ชุดทดสอบสองกระบวนการสามารถพยากรณ์อุบัติการณ์ทำร้ายตัวเอง หรือพยายามฆ่าตัวตาย หรือการฆ่าตัวตายสำเร็จภายใน 3 เดือนหลังการทดสอบได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนั้น สิ่งที่ได้จากการวิจัยนี้ คือ ชุดทดสอบสองกระบวนการสำหรับตรวจหาความคิดฆ่าตัวตายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่ครอบคลุมทั้งกระบวนการจิตสำนึกและจิตใต้สำนึกที่มีความตรงตามสภาพและมีความตรงเชิงพยากรณ์ Description: Doctor Degree of Philosophy (Ph.D.); ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)

DEVELOPMENT OF ONLINE ASSESSMENT CRITERIA FOR EDUCATIONAL INEQUALITY IN PRESCHOOLS

2023-01-10T03:02:13Z

Title: DEVELOPMENT OF ONLINE ASSESSMENT CRITERIA FOR EDUCATIONAL INEQUALITY IN PRESCHOOLS; การพัฒนาเกณฑ์การประเมินความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัยแบบออนไลน์ Abstract: The objectives of this study were to develop indicators of educational inequality at the preschool level, to develop an online assessment criteria program, and to compare assessment results with three commissions. The research was divided into three phases: 1) developing indicators of educational inequality in preschools by using both exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis with a sample of 1,400 preschool students selected by multi-stage sampling, then applying the Modified Delphi Technique with 19 experts, followed by a modified analytical hierarchy process; 2) developing an online assessment criteria program and evaluating the program’s effectiveness and quality in consultation with experts and users; and 3) comparing assessment results among three commissions with a sample of 90 preschool students. Data were analysed using MANOVA. Results: 1) the assessment criteria developed for educational inequality in preschools consisted of six components with thirty indicators. The six components were: (1) parental perception, (2) teacher learning experiences, (3) physical and emotional intelligence development, (4) social development, (5) media and technology, and (6) social capital. The hypothetical model was found to be consistent with empirical data; the factor with the highest loading was social capital. The developed online program was judged suitable for use, and comparisons of educational inequality in preschools among three commissions were found to be statistically significant at the .05 level. The results confirmed that the developed criteria are suitable for assessing educational inequality in preschools.; การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเกณฑ์การประเมินความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัย พัฒนาโปรแกรมเกณฑ์การประเมินความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัยแบบออนไลน์ และเปรียบเทียบผลการประเมินความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัย 3 สังกัด มีวิธีดำเนินการวิจัย 3 ระยะ ดังนี้ 1) พัฒนาเกณฑ์การประเมินความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัย โดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ตัวอย่างเป็นเด็กปฐมวัย จำนวน 1,400 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน มีการใช้เทคนิคเดลฟายจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 19 คน และกระบวนการลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์ 2) พัฒนาโปรแกรมเกณฑ์การประเมินแบบออนไลน์ และประเมินประสิทธิภาพและคุณภาพของโปรแกรมฯ โดยผู้เชี่ยวชาญ และผู้ใช้งาน และ 3) เปรียบเทียบผลการประเมินความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัย 3 สังกัด ตัวอย่างเป็นเด็กปฐมวัย จำนวน 90 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุคูณ ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ตัวบ่งชี้ความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัย ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ 30 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ (1) การรับรู้ของผู้ปกครอง (2) การจัดประสบการณ์ของครู (3) พัฒนาการร่างกาย อารมณ์และสติปัญญา (4) พัฒนาการด้านสังคม (5) การใช้สื่อและเทคโนโลยี และ (6) ต้นทุนทางสังคมของเด็ก ซึ่งความแปรปรวนขององค์ประกอบทั้งหมดสามารถอธิบายตัวบ่งชี้ได้ร้อยละ 60.89 ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ผลการจัดลำดับความสำคัญและน้ำหนักองค์ประกอบ พบว่า ด้านต้นทุนทางสังคมของเด็กมีน้ำหนักมากที่สุด 2) โปรแกรมความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัยแบบออนไลน์ที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมที่จะนำไปใช้ได้จริง และ 3) การเปรียบเทียบความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัย 3 สังกัด ปรากฏว่า เด็กปฐมวัยมีความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัยแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่า เกณฑ์การประเมินความเหลื่อมล้ำในการศึกษาของเด็กปฐมวัยที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ประเมินเด็กปฐมวัยได้อย่างเหมาะสม Description: Doctor Degree of Philosophy (Ph.D.); ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)

THE DEVELOPMENT OF A POSITIVE THINKING SKILL SCALE FOR UNDERGRADUATE STUDENTS IN EASTERN SPECIAL DEVELOPMENT ZONE

2022-12-28T01:37:44Z

Title: THE DEVELOPMENT OF A POSITIVE THINKING SKILL SCALE FOR UNDERGRADUATE STUDENTS IN EASTERN SPECIAL DEVELOPMENT ZONE; การพัฒนามาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวกสำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี ในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก Abstract: The objectives of this study were to develop a positive thinking skill scale, test its construct validity, and create test norms for undergraduate students in Thailand's Eastern Special Development Zone. The research was divided into three phases: 1) developing an eight-factor Positive Thinking Skills Scale for undergraduate students, 2) testing the scale’s construct validity using second-order confirmatory factor analysis from a sample of 450 undergraduate students, and 3) constructing scale norms from a sample of 1,200 students by taking the stanine score or percentile position defined as the score range of the eight measures and dividing the stanines into three equal intervals. The research findings were 1. Positive Thinking Skills Scale consisted of 8 factors with discriminant indices ranging from .29 to .77, and an alpha reliability coefficient of .93. The factors were (1) Transform Negative Thoughts, (2) Highlight Positive Aspects, (3) Interrupt Pessimistic Thoughts, (4) Practice Positive Thinking, (5) Breakdown a Problem, (6) Initiate Optimistic Beliefs, (7) Challenge Pessimistic Thoughts, and (8) Generate Positive Feelings, which each factor containing five items. The reliability values for each dimension were .71, .80, .76, .82, .78, .81, .71, and .76, respectively. 2. The goodness of fit indices were χ2 = 936.95, df = 640, χ2/ df = 1.46, RMSEA = .03, SRMR = .05, GFI = .91, CFI = .97, indicating that the constructs were consistent with empirical data. All factor loadings were positive and statistically significant at the .01 level. 3. Test norms were divided into three levels: very good, with a percentile higher than 77 or higher (Stanine 7-9), good, with a percentile ranging from 23 to 77 (Stanine 4-6), and fair with a percentile less than or equal to 23 (Stanines 1-3). ; การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนามาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวก ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของมาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวก และสร้างปกติวิสัยของมาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวกสำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี ในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก มีวิธีดำเนินการวิจัย 3 ระยะ ดังนี้ 1) การพัฒนามาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวกสำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบ 8 ด้าน 2) การตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของมาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวกด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 450 คน และ 3) การสร้างปกติวิสัยของมาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวก จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 1,200 คน โดยนำคะแนนสเตไนน์หรือตำแหน่งเปอร์เซนไทล์ที่ได้มากำหนดเป็นช่วงคะแนนของมาตรวัดทั้ง 8 ด้าน เปรียบเทียบเป็นสเตไนน์ และแบ่งออกเป็น 3 ช่วง เท่า ๆ กัน มาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวก มีลักษณะเป็นมาตรประมาณค่า 5 ระดับ ผลการวิจัยปรากฏว่า 1. มาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวก มีค่าดัชนีอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง .29 - .77 มีค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ .93 มีองค์ประกอบทั้งหมด 8 ด้าน ซึ่งมีข้อคำถามด้านละ 5 ข้อ ได้แก่ (1) การเปลี่ยนความคิดด้านลบ (2) สิ่งสำคัญของด้านบวก (3) การยับยั้งความคิดในแง่ร้าย (4) การฝึกคิดเชิงบวก (5) การหยุดยั้งปัญหา (6) การเริ่มต้นความเชื่อในแง่ดี (7) การท้าทายกับความคิดในแง่ร้าย และ (8) การสร้างความรู้สึกด้านบวก ซึ่งมีค่าความเที่ยงแต่ละด้านเท่ากับ .71 .80 .76 .82 .78 .81 .71 และ .76 ตามลำดับ 2. โมเดลมาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวก มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ซึ่งพิจารณาได้จาก χ2= 936.95, df = 640, χ2 / df = 1.46, RMSEA = .03, SRMR = .05, GFI = .91 และ CFI = .97 ค่าน้ำหนักองค์ประกอบมีค่าเป็นบวก และมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อพิจารณา χ2 / df ที่มีค่าน้อยกว่า 2 ค่าดัชนี RMSEA ที่มีค่าน้อยกว่าน้อยกว่า .05 ค่าดัชนี SRMR มีค่าน้อยกว่าน้อยกว่า .08 ค่าดัชนี GFI และ CFI ที่มีค่าใกล้ 1 แสดงว่าโมเดลมาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวกมีความตรงเชิงโครงสร้าง 3. ปกติวิสัยของมาตรวัดทักษะการคิดเชิงบวกสำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ระดับดีมาก มีตำแหน่งเปอร์เซนไทล์มากกว่า 77.00 ขึ้นไป (สเตไนน์ที่ 7-9) ระดับดี มีตำแหน่งเปอร์เซนไทล์มากกว่า 23.00 ถึง 77.00 (สเตไนน์ที่ 4-6) และระดับพอใช้ มีตำแหน่งเปอร์เซนไทล์น้อยกว่าหรือเท่ากับ 23.00 (สเตไนน์ที่ 1-3) Description: Master Degree of Science (M.Sc.); วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)